ایران و آمریکا (149 خبر)

ارتش تروریستی آمریکادرپنجمین شب باحمله به پل‌های بندرخمیر، دکلهای مخابراتی وفرودگاه ایرانشهر،منجربه شهادت 8هموطن و زخمی شدن 20نفر وتخریب زیرساختهای حیاتی شد،ایران هم درپاسخ کوبنده،پایگاههای نظامی آمریکا دربحرین، قطر،کویت واردن راهدف قرار دادوسپاه از انهدام چندفروند سوخت‌رسان وجنگنده آمریکایی درحملات موشکی وپهپادی در اردن وقطر وموشک‌های هی مارس درکویت خبرداد.

[​​​​​ «جان مرشایمر» نظریه‌پرداز برجسته روابط بین‌الملل و استاد دانشگاه شیکاگو در اظهاراتی با اشاره به از سرگیری مجدد درگیری‌ها در خاورمیانه به دلیل دور جدید حملات تجاوزکارانه ایالات متحده علیه جمهوری اسلامی ایران، تاکید کرد: ایرانی‌ها به وضوح پیروز خواهند شد.

نخست‌وزیر بریتانیا ضمن تاکید بر از سرگیری آتش‌بس میان ایران و آمریکا، گفت انگلیس از روند مذاکرات حمایت می‌کند.

دونالد ترامپ با رد گزارش‌ها درباره کشف طرح جدید ترور خود از سوی ایران، مدعی شد اسرائیل در این زمینه به هیچ نتیجه‌ای نرسیده است. رئیس‌جمهور آمریکا در عین حال ادعا کرد که از پیش دستوراتی برای واکنش در صورت وقوع هرگونه سوءقصد علیه خود صادر کرده است.

روزنامهٔ «پاکستان آبزرور» از احتمال برگزاری دور سوم مذاکرات ایران و آمریکا در اسلام‌آباد در روزهای 14 و 15 ژوئیه (23 و 24 تیر) خبر داده است.

جنگ ایران و آمریکا شاید بیش از آنکه معادلات میدانی را تغییر داده باشد، سیاست داخلی آمریکا را دستخوش تحول کرده است. شکاف بی‌سابقه میان نسل جوان و قدیم جمهوری‌خواهان درباره جنگ، نشانه‌ای از افول تدریجی دکترین «جنگ‌های بی‌پایان» است؛ تغییری که می‌تواند پیامدهایی فراتر از آمریکا و به سود صلح و امنیت بین‌المللی داشته باشد.

واکنش خشمگینانه ترامپ به محدود شدن اختیارات جنگی علیه ایران، تنها یک اختلاف حقوقی با سنا نیست. همزمان با افزایش تردیدها درباره نتایج جنگ، نبرد تازه‌ای در واشنگتن شکل گرفته است؛ نبردی برای تعیین مقصر ناکامی‌ها و مدیریت هزینه‌های سیاسی یک رویارویی پرهزینه و کم‌دستاورد.

صلح‌های پایدار، نه از دل خوش‌بینی، بلکه از دل واقع‌بینی، صبر، گفت‌وگوی مستمر و اجرای تعهدات متولد می‌شوند. اگر راهبرد ایران با عنوان «تعهد در برابر تعهد» با حفظ فضای حسن نیت و راستی‌آزمایی دنبال شود، می‌توان امیدوار بود که دیپلماسی بر منطق تقابل غلبه کند؛ به این دلیل همه دریافته‌اند که هزینه شکست دیپلماسی، بسیار سنگین‌تر از دشواری ادامه آن است.

روند مذاکرات ایران، آمریکا، قطر و پاکستان در ژنو در حالی رقم خورده که جنگ 40 روزه معادلات منطقه را تغییر داده است. با وجود چارچوب‌های از پیش تعیین‌شده، پرسش اصلی این است: آیا واشنگتن واقعیت‌های ژئوپلیتیکی جدید و نقش غیرقابل حذف ایران را پذیرفته است؟

همزمان با آغاز مذاکرات ژنو، ترامپ در فاکس‌نیوز به تهدید ایران، تنگه هرمز و حتی رئیس‌جمهور ایران روی آورد. این دوگانگی پرسش‌برانگیز است: اگر آمریکا همچنان به کارآمدی گزینه نظامی باور دارد، چرا پشت میز مذاکره نشسته است؟ پاسخ را باید در شکاف میان «روایت پیروزی» و «واقعیت میدان» جست‌وجو کرد.