امانوئل مکرون (153 خبر)

مکرون سعی دارد با انحراف افکار عمومی فرانسه از ناتوانی دولت در حمایت از مردم در مقابله با کرونا، مقابله با اسلام و مسلمانان را به موضوعی امنیتی تبدیل کرده و از این رهگذر، مانع اعتراضات خیابانی جلیقه زردها شود.

«ولادیمیر پوتین» و «امانوئل مکرون» در این گفتگوی تصویری، روند اوضاع در قره‌باغ را به طور مفصل بررسی کردند.

«ناصر قندیل» روزنامه‌نگار سرشناس و سردبیر روزنامه البناء لبنان می‌گوید: عربستان سعودی از طریق واسطه‌هایی به «سعد حریری» پیام تهدیدآمیزی فرستاده و گفته بود اگر به ادیب در تشکیل کابینه کمک کند، از قدرت حذف خواهد شد زیرا از نظر ریاض تشکیل یک دولت با حضور حزب‌الله مجاز نیست.

مکرون لبنانی‌ها را به جنگ داخلی تهدید کرده و با قرار دادن آنها بر سر دو راهی جنگ داخلی یا تسلیم، گفته؛ هیچ هراسی از جنگ داخلی ندارد اما حزب‌الله نمی‌تواند ارتشی باشد که با اسرائیل در سوریه بجنگد و در عین حال یک حزب سیاسی قابل احترام در لبنان باشد!

به نظر می‌رسد سنگ اندازی آمریکا در مسیر تشکیل دولت جدید عامل اصلی شکست تلاش‌های مصطفی ادیب در فرایند تشکیل کابینه بوده است چرا که واشینگتن در اوج ابتکار عمل «امانوئل مکرون»، با تحریم برخی از شخصیت‌های سیاسی لبنان از جمله برخی افراد منتسب به جنبش امل عملا روند تشکیل کابینه را مختل کرد.

حزب‌الله از اساس یک گروه مردمی است که با اعتماد و رای مردم در ساختار سیاسی لبنان حضور دارد لذا تحریم یا طرح‌های خارجی نمی‌تواند موجب حذف آن شود از سپهر سیاسی لبنان شود. محبوبیت حزب‌الله در میان غیر شیعیان به ویژه مسیحیان شاهدی بر این مدعاست.

در سایه افت هژمونی آمریکا در جهان، تغییرات راهبردی مهمی در منطقه در حال وقوع است که دامنه آن از شتاب غیر عادی شیوخ عرب برای عادی سازی روابط با رژیم صهیونیستی تا خروج نیروهای آمریکایی از عراق و پررنگ شدن حضور فرانسه در منطقه را شامل می‌شود.

پس از بروز انفجار مهیب در بندر بیروت بود که «امانوئل مکرون» در یک نمایش تمام عیار با سفر به لبنان مدعی پیش‌قدمی برای جمع‌آوری و ارسال کمک‌های بین المللی به این کشور شد، امروز اما سازمان ملل اعلام کرد که این وعده‌ها عملی نشده است.

قرائن موجود نشان دهنده مخالفت پارلمان با برگزاری انتخابات زود هنگام است. «سعد حریری» اما بر خلاف «سمیر جعجع» تمایل چندانی به برگزاری انتخابات زود هنگام ندارد. حزب الله نیز به عنوان قوی‌ترین جریان سیاسی که دامنش از مفاسد اقتصادی سیاستمداران این کشور پاک و از پایگاه مردمی بالایی برخوردار است در روند آتی تحولات لبنان می‌تواند نقش تعیین کننده‌ای داشته باشد.

آیا رئیس جمهور فرانسه که در میان مردم خود نیز محبوبیتی ندارد و فشار اقتصادی سنگین ناشی از بی‌کفایتی دولت او ماه‌هاست که تظاهرات اعتراضی را به هنجاری پذیرفته شده در سراسر فرانسه تبدیل کرده، گمان می‌کند با بالا زدن آستین‌هایش می‌تواند نقش سیاست‌مداری مقتدر و متمول را بازی کند؟!