مذاکرات ایران آمریکا (98 خبر)

امضای یادداشت تفاهم پایان جنگ میان ایران و آمریکا در بورگن‌اشتوک، اگرچه می‌تواند به درگیری‌ها پایان دهد، اما تضمینی برای صلح پایدار نیست. اکنون پرسش اصلی این است که کشورهای منطقه، قدرت‌های جهانی و نهادهای بین‌المللی تا چه اندازه برای جلوگیری از بازگشت بحران مسئولیت خواهند پذیرفت.

دونالد ترامپ که از بعدازظهر امروز با ادبیاتی تهدیدآمیز علیه ایران سخن گفته بود، ساعاتی بعد مدعی لغو حملات برنامه‌ریزی‌شده و نزدیک بودن زمان امضای توافق شد. این در حالی است که هیچ مقام ایرانی ادعاهای او را تأیید نکرده و خبرهای دریافتی حاکی از بازگشت آمریکا به متن اولیه مذاکرات با میانجی‌گری قطر حکایت دارد.

سخنگوی وزارت خارجه،در پاسخ به سوال نورنیوزدرباره گزارش رسانه‌های صهیونیستی از نقش موساددر آشوب‌های دی‌ماه و اعتراف ترامپ مبنی برارسال سلاح برای اغتشاشاگران واینکه با توجه به این سوابق، چقدر احتمال می‌دهیدآمریکا در کنارژست مذاکره و توافق، دوباره باهمکاری اسرائیل دست به اقدام مشابهی بزند گفت: این دو کشورازهیچ اقدامی برای ضربه زدن به انسجام کشور دریغ نمی کنند.

رئیس مجلس درنطق پیش ازدستور نخستین جلسه سال سوم مجلس دوازدهم، بااشاره به پیام رهبر انقلاب آن را«نقشه راه مجلس»خواندوازکمیسیون‌های اقتصادی خواست اولویت رابرثبات اقتصادی،کاهش تورم، مدیریت نقدینگی ورونق تولید و اشتغال بگذارند.او همچنین برحفظ وحدت ملی و حمایت ازدولت تأکیدکردو گفت:تا اطمینان پیدا نکنیم که حقوق ملت ایران را گرفته ایم، هیچ توافقی را تایید نمی کنیم.

جنگ آمریکا علیه ایران قواعد خیلی خاصی دارد و بدون توجه به آن‌، دست‌یافتن به پایان دائمی جنگ ممکن نیست. دشمنی دولت آمریکا با ایران عمیق و فراگیر است و با محوریت جریان صهیونی آمریکا دائماً برگ‌های این کتاب قطور افزایش پیدا کرده است. از این‌رو تنها زمانی از فکر دشمنی و جنگ با ایران منصرف می‌شود که آن را بی‌نتیجه ببیند.

روزنامه وال استریت ژورنال به نقل از انچه که «افراد مطلع» خواند ، ادعا کرد که گفت‌وگوها میان ایران و آمریکا ممکن است از هفته آینده در اسلام‌آباد پایتخت پاکستان ازسرگرفته شود.

اخبار مربوط به مذاکرات ایران، اکنون در آمریکا به ابزاری برای سوداگری مالی تبدیل شده‌اند. این پدیده را می‌توان «دیپلماسی دلاری» نامید؛ جایی که خشت اول سیاست خارجی، نه بر بنای منافع ملی، بلکه بر پایه محاسبات سود و زیان مالی نهاده می‌شود.

تعلیق طرح پرسروصدای «پروژه آزادی» از سوی دونالد ترامپ، تنها یک روز پس از اجرایش، علاوه بر اینکه نشانه خطای محاسباتی واشنگتن درباره عملی و آسان بودن اجرای این طرح است، به خودی خود حکایت از وقوع اتفاقات مهمی در حیاط پشتی دیپلماسی هم دارد. این تعلیق مهم، بار دیگر به کارت دیپلماسی ارزش داد و گزینه مذاکرات را برای حل بحران تقویت کرد.

«بالاخره چه می‌شود؟» این کوتاه‌ترین و در عین حال سهمگین‌ترین پرسشی است که این روزها مکرر در همه جا به گوش می‌خورد؛ سوالی منطقی با جوابی نامعلوم که پاسخ به آن، هر چه باشد، نه فقط زندگی نود میلیون ایرانی را متاثر می‌کند، بلکه آثارش از اروپا و آمریکا تا قلب آسیا و دورترین نقاط آفریقا و اقیانوسیه، زندگی میلیاردها نفر را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد.

دونالد ترامپ رئیس‌جمهوری آمریکا در گفت‌وگو با فاکس‌نیوز مدعی شد هیچ فشار زمانی برای ازسرگیری مذاکرات یا دستیابی به توافق با ایران وجود ندارد. او با اشاره به تمدید نامحدود آتش‌بس، تاکید کرد که واشنگتن به‌دنبال دستیابی به «توافقی مناسب» برای منافع آمریکا است.