مذاکرات ایران و امریکا (105 خبر)

تا قبل از جنگ‌های دوگانه ایران- روس که با دومعاهده ننگین گلستان و ترکمنچای به پایان رسید، ایرانیان بر این باور بودند که جهان درحال رؤیت قامت بلند امپراتوری ایران است.دوران درخشان هخامنشی، آل‌بویه وصفویه، نقاط عطف قدکشیدن ایرانیان بود، اما بعد از آن دو جنگ،حقارت و حدود 180 سال استمرار یافت و اشغال، کودتا، تجزیه و قرارداد‌های استعماری و ماد‌های توصیف ایران شد.

کشورها مسیرهای متفاوتی را برای رسیدن به توسعه سیاسی اجتماعی، تصاحب بخشی از کیک نقش‌آفرینی یا قدرت منطقه‌ای یا بین‌المللی می‌پیمایند که در اینجا قصد ارزشیابی و قضاوت در مورد آن مسیرها نیست.

رضا امیری مقدم سفیر ایران در پاکستان اعلام کرد : با وجود کارشکنی‌ها در آتش‌بس، هیئت ایرانی به اسلام‌آباد عزیمت می‌کند.

دور سوم مذاکرات میان ایران و آمریکا روز پنجشنبه 7 اسفند در ژنو برگزار شد. در حالی که به گفته عباس عراقچی، وزیر خارجه ایران، این دور یکی از سازنده‌ترین ادوار مذاکراتی بوده و میانجی‌گر عمانی نیز از «پیشرفت قابل‌توجه» خبر داده است، هیات آمریکایی مذاکره‌کننده همچنان سیاست «سکوت رسمی» را در پیش گرفته است.

353 پژوهشگر، فعال مدنی و سیاسی با امضای بیانیه‌ای تحت عنوان «نه به جنگ و تجاوز علیه ایران»، از مردم دعوت کردند صدای خود را علیه هرگونه جنگ و تهدید بلند کنند. آن‌ها تاکید کردند علاج واقعی مشکلات، تغییرات درون‌زای کارساز و توسعه‌آفرین در ایران است.

سخنرانی سالیانه دونالد ترامپ در کنگره، به‌جای تثبیت گفتمان فشار حداکثری، به صحنه آشکارشدن شکاف داخلی آمریکا درباره جنگ با ایران بدل شد. نظرسنجی‌ها، هشدار سناتورها و تردید نظامیان ارشد نشان می‌دهد دایره حامیان گزینه نظامی هر روز کوچک‌تر می‌شود.

ترامپ در شبکه اجتماعی خود، تروث سوشال باردیگر ضمن تهدید ایران نوشت: «این من هستم که تصمیم می‌گیرم. ترجیح می‌دهم توافقی حاصل شود تا اینکه نشود، اما اگر به توافق نرسیم، آن روز برای آن کشور بسیار بد خواهد بود و بسیار متاسفانه برای مردمش نیز، زیرا آنها مردمی بزرگ و فوق‌العاده هستند و چنین چیزی هرگز نباید برایشان رخ می‌داد.»

در یکی از حساس‌ترین لحظات در چشم‌انداز ژئوپلتیک بین‌المللی، دور دوم مذاکرات غیرمستقیم بین ایران و ایالات متحده در ژنو سوئیس در حالی به پایان رسید که بخشی از مسیر مذاکراتی بر سر برنامه هسته‌ای ایران و جلوگیری از یک رویارویی نظامی میسر شده است.

دولت ترامپ در یک سال گذشته الگوی غیرمتعارفی از سیاست خارجی را دنبال کرده است: ترکیبی از فشار نظامی، رویکرد معامله‌محور و در حساس‌ترین بحران‌ها، «دیپلماسی بدون دیپلمات‌های حرفه‌ای».