جنگ نامتقارن (6 خبر)

پیشروی انصارالله تا مخا و میون، باب‌المندب را به گلوگاهی تازه در جنگ تبدیل کرده است؛ جایی که یک بازیگر در ظاهر ضعیف‌تر می‌تواند بدون بستن کامل مسیر، هزینه عبور را بالا ببرد و بخش مهمی از آزادی عمل آمریکا و متحدانش را محدود کند؛ نشانه‌ای جدید و تعیین کننده از تغییر معادله قدرت در جنگ.

محسن رضایی در گفت‌وگو با شبکه CGTN چین گفت: ایران یا از طریق مذاکره یا اقدام مستقیم، محاصره دریایی را می‌شکند. او با اشاره به دکترین مشترک آمریکا و اسرائیل برای کنترل انرژی و زمین، پیش‌بینی کرد که اقتصاد آمریکا در 10 سال آینده رو به زوال است، در حالی که ایران با سبک جنگ نامتقارن و تاب‌آوری اقتصادی، آینده‌ای روشن دارد.

انتخاب راهبرد جنگ نامتقارن دریایی در نبرد ایران و آمریکا را باید یک «انتخاب راهبردی عقلانی در شرایط نابرابر» دانست. این رویکرد به‌جای تلاش برای هم‌سطح شدن با قدرت برتر، به دنبال «تغییر زمین بازی» است. می‌کوشد با تبدیل نقاط ضعف به فرصت، استفاده از جغرافیا به‌عنوان اهرم، و پیوند زدن میدان نظامی با اقتصاد و ادراک، قاعده دلخواه خود را در صحنه جنگ پیاده کند.

یک گزارش جدید نشان می‌دهد ارتش آمریکا با وجود برخورداری از بودجه‌ای نزدیک به یک تریلیون دلار، در مقابله با پهپادهای کم‌هزینه ایران با دشواری جدی روبه‌روست؛ پهپادهایی که با هزینه‌ای چند ده هزار دلاری تولید می‌شوند اما برای رهگیری آنها گاه از موشک‌های میلیون‌دلاری استفاده می‌شود؛ وضعیتی که به گفته تحلیلگران، توازن هزینه‌ای نامناسبی برای واشنگتن ایجاد کرده است.

تحولات میدانی و راهبردی غرب آسیا نشان می‌دهد که موازنه قدرت به‌صورت بنیادین تغییر کرده است. در این میان، رفتارهای متناقض ترامپ و محدود شدن گزینه‌های آمریکا در برابر اقتدار ایران، به‌ویژه در تنگه هرمز، تصویری روشن از یک بن‌بست پیچیده و پرهزینه را ترسیم می‌کند.

حملات هوایی یمن نه تنها معادلات را تغییر نداد، بلکه بحران را گسترش داد. واشنگتن، مثل همیشه، درک درستی از جنگ نامتقارن ندارد و وارد نبردی بی‌پایان شده است. یمن، شکست بعدی آمریکا پس از افغانستان و عراق خواهد بود.