تحلیل راهبردی (10 خبر)

حمله اعلام‌شده از سوی سنتکام به نفتکش «توسکا»، واکنش ایران و هم‌زمان افزایش جابجایی‌های سنگین هوایی نیروها و تجهیزات آمریکا در منطقه، در کنار فضای آتش‌بس شکننده، نشان‌دهنده ورود تقابل به مرحله‌ای فعال‌تر از بازدارندگی متقابل و بازآرایی عملیاتی است.

انتصاب سردار سرتیپ پاسدار دکتر محمدباقر ذوالقدر به‌عنوان دبیر جدید شورای عالی امنیت ملی، با سابقه‌ی بیش از چهار دهه حضور در ساختار نظامی، فرماندهی قرارگاه رمضان و ارتباط عمیق با محور مقاومت، نشان‌دهنده تقویت رویکرد امنیت‌محور، انسجام نهادی و هم‌افزایی سیاسی-نظامی در سطح راهبردی است.

سفر پوتین به دهلی نو، تنها یک دیدار دیپلماتیک نیست؛ نماد بازتعریف معادلات قدرت در جهانی است که از «بازی برد–برد» عبور کرده و به سمت «نظم چندقطبی فعال» حرکت می‌کند. هند در پی بازیابی استقلال راهبردی و روسیه در پی تثبیت قدرت و بی‌اثر کردن فشار غرب است؛ نقطه تلاقی این دو، آینده‌ای متفاوت برای ژئوپلیتیک جهانی می‌سازد.

ادعای تازه سنتکام درباره تخریب مراکز تسلیحاتی داعش در حالی مطرح می‌شود که تحولات میدانی، رسوایی‌های داخلی دولت ترامپ، بحران عمیق رژیم صهیونیستی و اعترافات جدید درباره همکاری واشنگتن با گروه‌های تروریستی، پرده از پروژه‌ای بزرگ‌تر برای قهرمان‌سازی مصنوعی و تطهیر مداخلات آمریکا برمی‌دارد.

ژاپن در حالی وارد فاز رویارویی آشکار با چین شده که این چرخش راهبردی بیش از آنکه ریشه در استقلال تصمیم‌گیری داشته باشد، محصول فشارهای آمریکا و نیازهای داخلی حزب حاکم است. سیاستی که توکیو را همزمان در زمین ناتو قرار داده و درگیر رقابت‌های فزاینده شرق آسیا می‌کند.

در دو سال گذشته، اقتصاد اسرائیل زیر ضرب جنگ‌های فرسایشی، تورم سنگین، سقوط تولید صنعتی و بحران امنیت غذایی، وارد مرحله‌ای از شکنندگی ساختاری و هشدارهای بی‌سابقه شده است.

بر پایه گزارش صندوق بین‌المللی پول، اقتصادهای عضو بریکس در سال‌های 2025 و 2026 بیش از سه برابر سریع‌تر از کشورهای گروه G7 رشد خواهند کرد؛ نشانه‌ای از تغییر توازن قدرت جهانی.

ادعاهای تازه رژیم صهیونیستی درباره شهید سنوار و حمله به ایران، بیش از آنکه نشانه قدرت باشد، فریادی از درماندگی سیاسی و نظامی این رژیم است. پشت این نمایش‌های ساختگی، بحران داخلی نتانیاهو، فشار افکار عمومی جهانی و شکست پروژه‌های میدانی در غزه و کرانه باختری نهفته است.

با گذشت 600 روز از آغاز جنگ علیه غزه، رژیم صهیونیستی نه‌تنها به اهداف راهبردی خود نرسیده، بلکه در سطح سیاسی، اجتماعی و امنیتی نیز دچار فرسایش شده است؛ فرسایشی که نشان از بحران تصمیم‌گیری، تشتت در رهبری و بن‌بست در استراتژی دارد.

دستور ترامپ برای حمله به انصارالله یمن، در حالی صادر شد که تجربه‌های پیشین آمریکا در جنگ‌های فرسایشی، پیامدهای سنگینی برای این کشور به همراه داشته است. محاسبات نادرست در مورد توانایی‌های حوثی‌ها و تکیه بر قدرت هوایی، نه‌تنها نتیجه‌ای به همراه نداشته، بلکه معادلات امنیتی منطقه را پیچیده‌تر کرده است.