سیاست_خارجی (153 خبر)

دیپلماسی نامتقارن رامی‌توان هنر سیاست‌ورزی درجهان نابرابر تعریف کرد؛جهانی که درآن همه بازیگران بادست‌های برابروارد میدان نمی‌شوند،اما همه ناگزیرند قواعد بازی را به‌گونه‌ای بازطراحی کنند که امکان بقا، اثرگذاری و کاهش هزینه‌ها را فراهم کند.مذاکرات اسلام‌آباد،نه صرفاً ابزار گفت‌وگو، بلکه بخشی از معماری پیچیده مدیریت یک تقابل بلندمدت میان ایران وآمریکاست.

جرالدو ریورا در گفت‌وگو با شبکه سی‌ان‌ان گفت تهدیدهای ترامپ علیه ایران بیشتر جنبه لفظی داشته و رئیس‌جمهور آمریکا تاب‌آوری ایرانی‌ها را دست‌کم گرفته است، موضوعی که به باور او باعث شد مسیر فشار و تهدید برای واشنگتن نتیجه‌ای معکوس داشته باشد در این روند.

وزیر امور خارجه آلمان در یک کنفرانس خبری بار دیگر از ایران خواست در مذاکرات احتمالی با آمریکا در اسلام‌آباد شرکت کند و بر ضرورت دستیابی به راه‌حل مذاکره‌شده تأکید کرد. این درخواست در حالی مطرح شده که تهران بازگشت به گفت‌وگوها را منوط به رفع فشارها و تأمین منافع ملی خود دانسته است.

یک عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس اعلام کرد به‌دلیل آنچه «نقض تعهدات آمریکا» عنوان کرد، تیم مذاکره‌کننده ایران در دور دوم مذاکرات پاکستان حضور نیافت.

توقف دو هفته‌ای جنگ فرصتی را فراهم کرده تا با نگرش در شرایط کنونی روابط بین‌الملل راهکارهایی برای تحقق هدف اعلام شده کشور برای خاتمه نهایی جنگ مطرح شود. شرط اصلی ایران برای پذیرش هرگونه آتش‌بس جلوگیری از جنگ مجدد بود. این شرط به طور متواتر از زبان مسوولان کشور در رده‌های سیاسی و نظامی اعلام شد.

سفارت جمهوری اسلامی ایران در باکو با رد قاطع ادعاهای مطرح‌شده از سوی نهادهای امنیتی رژیم صهیونیستی، این اتهامات را بخشی از پروژه‌ای برای ایجاد تنش میان ایران و جمهوری آذربایجان دانست و نسبت به سناریوهای فریبکارانه و اقدامات «پرچم دروغین» در منطقه هشدار داد.

یک مقام امنیتی ایران در گفت‌وگو با الجزیره توقیف کشتی‌های ایرانی از سوی آمریکا را «قمار بزرگ» توصیف کرد و هشدار داد کشتی‌های آمریکایی اهداف مشروع خواهند بود. هم‌زمان عباس عراقچی این اقدام را نقض آتش‌بس و «اقدامی جنگی» علیه ایران دانست.

منابع آگاه به رویترز گفتند ایران سال‌هاست برای سناریوی مدیریت یا بستن تنگه هرمز برنامه‌ریزی کرده است. این گزارش با اشاره به اظهارات دیمیتری مدودف، از تنگه هرمز به عنوان یک اهرم بازدارنده قدرتمند یاد می‌کند که به تهران اجازه می‌دهد بدون عبور از آستانه هسته‌ای، موازنه قدرت را تغییر دهد.

در میدان جنگ روایت‌ها، عملکرد برخی سفارتخانه‌های ایران قابل توجه بوده است.حضور فعال در رسانه‌های محلی،گفت‌وگو باشبکه‌های تلویزیونی و رادیویی،برقراری ارتباط باچهره‌های مرجع و اثرگذار کشورهای مقصد،وطراحی ابتکارات فرهنگی وهنری متناسب بافضای اجتماعی کشور میزبان، نشان دادکه دیپلماسی عمومی می‌توانداز یک مفهوم کلی و کمتر عملیاتی،به یک کنش زنده ومؤثرتبدیل شود.

دوگانه‌سازی میان «میدان» و «دیپلماسی» بیش از آنکه بازتابی از واقعیت باشد، برساخته‌ای نادرست در تحلیل سیاست خارجی است؛ برساخته‌ای که نه در چهارچوب روابط بین‌الملل معنا پیدا می‌کند و نه در تجربه عینی سیاست خارجی ایران. آنچه معمولاً از آن با این دوگانه یاد می‌شود، در حقیقت دو جلوه از یک منطق واحد است.