فشار_حداکثری (13 خبر)

وزارت خارجه آمریکا از اعمال تحریم‌های جدید علیه ایران خبر داد و آن را بخشی از سیاست فشار حداکثری دولت ترامپ دانست؛ اقدامی که همزمان با ادامه اختلافات میان تهران و واشنگتن بر سر مسیر دیپلماسی انجام شده است.

وزیر خزانه‌داری آمریکا در گفت‌وگو با فاکس‌نیوز با تکرار مواضع ضدایرانی، از ادامه سیاست فشار حداکثری، تحریم‌ها و پیگیری دارایی‌های ایران خبر داد. این اظهارات در شرایطی مطرح می‌شود که روند مذاکرات غیرمستقیم تهران و واشنگتن همچنان با بن‌بست روبه‌رو است.

فروپاشی تفاهم موقت ایران و آمریکا که در اواسط ژوئن2026 اعلام شده بود و بازگشت تنش‌های نظامی در ژوئیه، بار دیگر نشان داد که حتی پس از ماه‌ها درگیری، کاهش تنش همچنان به آتش‌بس، مذاکره و چشم‌اندازی معتبر برای کاهش تحریم‌ها وابسته است.

اعلام پایان یادداشت تفاهم مشترک با ایران از سوی ترامپ، بیش از آنکه نشانه خروج آمریکا از مسیر دیپلماسی باشد، از تغییر راهبرد واشنگتن حکایت دارد. ترکیب هم‌زمان فشار نظامی، تحریم‌های جدید و حفظ کانال‌های میانجی‌گری نشان می‌دهد آمریکا در پی کنار گذاشتن مذاکره نیست، بلکه می‌خواهد قواعد آن را به نفع خود بازتعریف کند.

یکی از چالش‌های اصلی در مسیر دستیابی به هرگونه توافق پایدار میان ایران و آمریکا، تضاد میان خطوط قرمز راهبردی دو طرف است. طی سال‌های اخیر، واشنگتن همواره تلاش کرده است توان موشکی، قابلیت‌های نظامی و نفوذ منطقه‌ای ایران را به بخشی از دستور کار مذاکرات تبدیل کند.

ترامپ در اکثر قریب به اتفاق اظهاراتش بدون محاسبه و بر اساس توهمات، روان‌پریشی یا فراموشی ناشی از کهنسالی است، اما صحبت اخیر او مبنی بر عدم تعجیل در توافق بر اساس محاسبه و دقت است و شاید حرفی باشد که به توصیه دیگران مطرح شده است. البته ترامپ پیش از این نیز چنین مطالبی را مطرح کرده بود که ما خیلی نیازی به نفت خلیج فارس نداریم.

یکشنبه بیست و هفتم اردیبهشت (1405) است و قرار است در خانه اندیشمندان علوم انسانی برای عامه اهل فکر در باب جنگ صحبت کنم. این روزهای جنگی یکی از کارهایم حضور و سخنرانی در میان نویسندگان، دانشگاهیان و عامه اهل فکر و کتابخوان‌هاست تا در باب نقش و وظیفه ما در این موقعیت خطیر و خطرناک صحبت کنیم.

بخش ایران در سخنرانی امروز ترامپ در کنگره، پیام‌های راهبردی و هشدارآمیز داشت؛ تهدید هسته‌ای، برنامه موشکی و فشار روانی برای وادارسازی ایران برجسته شد. دو سناریو همزمان: پیشاجنگ و مهندسی انتظارات، پیچیدگی تحلیل را دوچندان می‌کند.

صبح، در واشنگتن، سوالی طرح شده است؛ نه از سرِ ناآگاهی، که از جنسِ حیرت. «چرا ایران، با وجود این همه فشار، تسلیم نشده است؟» این روایت را استیو ویتکاف از زبان دونالد ترامپ نقل می‌کند؛ روایتی که بیش از آن‌که خبری باشد، نشانه‌شناسیِ یک سوءتفاهم تاریخی است؛ آنان ایران را نمی شناسند.

جمعی از ایرانیان مقیم خارج با انتشار طوماری الکترونیک خواستار توقف سیاست فشار حداکثری و تحریم‌ها و حرکت غرب به سمت دیپلماسی و توافق پایدار شدند.