فشار_حداکثری (6 خبر)

بخش ایران در سخنرانی امروز ترامپ در کنگره، پیام‌های راهبردی و هشدارآمیز داشت؛ تهدید هسته‌ای، برنامه موشکی و فشار روانی برای وادارسازی ایران برجسته شد. دو سناریو همزمان: پیشاجنگ و مهندسی انتظارات، پیچیدگی تحلیل را دوچندان می‌کند.

صبح، در واشنگتن، سوالی طرح شده است؛ نه از سرِ ناآگاهی، که از جنسِ حیرت. «چرا ایران، با وجود این همه فشار، تسلیم نشده است؟» این روایت را استیو ویتکاف از زبان دونالد ترامپ نقل می‌کند؛ روایتی که بیش از آن‌که خبری باشد، نشانه‌شناسیِ یک سوءتفاهم تاریخی است؛ آنان ایران را نمی شناسند.

جمعی از ایرانیان مقیم خارج با انتشار طوماری الکترونیک خواستار توقف سیاست فشار حداکثری و تحریم‌ها و حرکت غرب به سمت دیپلماسی و توافق پایدار شدند.

محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه پیشین ایران، در واکنش به اظهارات تهدیدآمیز دونالد ترامپ تاکید کرد «اجبار و فشار» علیه ایران کارساز نیست و خروج از این چرخه تنها زمانی ممکن است که آمریکا منافع خود را به‌جای منافع اسرائیل دنبال کند.

سفر جان هرلی، معاون وزیر خزانه‌داری آمریکا، به خاورمیانه در چارچوب کارزار موسوم به «فشار حداکثری» نه یک اقدام اقتصادی، بلکه تلاشی برای سیاسی‌سازی نظام مالی منطقه است؛ حرکتی که می‌تواند استقلال مالی خاورمیانه را در معرض تهدیدی تازه قرار دهد.

هم‌زمانی ارسال نامه ترامپ به رهبر انقلاب با اعمال تحریم‌های سنگین علیه ایران، تصویری آشکار از راهبرد اصلی آمریکا ارائه داد. این اقدام نه‌تنها تناقضی آشکار در سیاست واشنگتن را نشان داد، بلکه بار دیگر ثابت کرد که هدف واقعی آمریکا از طرح مذاکره، نه تفاهم، بلکه فریب افکار عمومی و افزایش فشار است.