ترامپ و ایران (19 خبر)

آمریکا در آستانه انتخابات نوامبر ظاهراً به‌دنبال کاهش تصاعد نظامی و خرید زمان است؛ اما فشار علیه ایران متوقف نشده است. راهبرد جدید می‌تواند انتقال میدان نبرد از آسمان و دریا به اقتصاد، افکار عمومی و شکاف‌های سیاسی ایران باشد؛ جایی که «انسجام» هدف اصلی است.

تحلیل روزنامه ایندیپندنت نشان می‌دهد سیاست‌های نظامی دونالد ترامپ در قبال ایران با تخلیه بحرانی ذخایر پدافندی پاتریوت، تاد و موشک‌های دوربرد، به یک «شکست تماشایی» تبدیل شده است.

یک رسانه آمریکایی از جزئیات یک عملیات امنیتی کم‌سابقه برای انتقال مخفیانه دونالد ترامپ پس از نشست ناتو در ترکیه پرده برداشته است؛ عملیاتی که به دلیل نگرانی از ترور رئیس‌جمهور آمریکا انجام گرفت و ترامپ در یک کامیون حمل غذا مخفی شد.

تحولات منطقه را نمی‌توان تنها با دوگانه جنگ یا مذاکره تحلیل کرد. پشت پرده بحران کنونی، نبردی بر سر «زمان» و طراحی زمین بازی جریان دارد؛ جایی که ترامپ و نتانیاهو با فشار انتخابات مواجه‌اند و ایران تلاش می‌کند با مدیریت هوشمندانه میدان، آزادی عمل رقبای خود را محدود کند.

گزارش‌های رسانه‌های آمریکایی درباره بررسی گزینه حمله به زیرساخت‌های انرژی ایران، بار دیگر یک پرسش راهبردی را در مرکز توجه قرار داده است؛ اگر واشنگتن تصمیم بگیرد جنگ را از میدان نظامی به حوزه انرژی بکشاند، آیا آماده پذیرش پیامدهایی است که می‌تواند بازار نفت و امنیت انرژی جهان را برای ماه‌ها با بحران مواجه کند؟

ترامپ پس از ناکامی در تحمیل اهداف سیاسی به ایران با جنگ و فشار پس از توافق، اکنون درصدد تغییر زمین بازی است؛ تبدیل بحران ایران و آمریکا به مسئله‌ای جهانی و معرفی تهران به‌عنوان تهدید تجارت بین‌المللی. اما ایران با مقاومت، دیپلماسی و جنگ روایت‌ها می‌تواند این پروژه را ناکام کند.

تغییر موضع ترامپ از تهدید حمله به یک زیرساخت ایران در برابر هر کشتی به استفاده از دارایی‌های توقیف‌شده برای جبران خسارت، نشانه تغییر محاسبه واشنگتن است؛ عقب‌نشینی‌ای که پس از مقاومت ایران، جهش نفت و تکرار دومین بن‌بست راهبردی ترامپ رخ داده است.

دونالد ترامپ جنگ علیه ایران را با بهانه مهار برنامه هسته‌ای آغاز کرد، اما اکنون که گزینه نظامی نتوانسته اهداف سیاسی واشنگتن را محقق کند، کاخ سفید می‌کوشد با روایت‌سازی رسانه‌ای، توافقاتی را اعلام کند که هنوز شکل نگرفته‌اند. اختلاف بر سر بازرسی‌های هسته‌ای و تنگه هرمز تنها بخشی از این شکاف است.

روند مذاکرات ایران، آمریکا، قطر و پاکستان در ژنو در حالی رقم خورده که جنگ 40 روزه معادلات منطقه را تغییر داده است. با وجود چارچوب‌های از پیش تعیین‌شده، پرسش اصلی این است: آیا واشنگتن واقعیت‌های ژئوپلیتیکی جدید و نقش غیرقابل حذف ایران را پذیرفته است؟

آمریکا همواره از «نظم جهانی» و «روابط عادی» سخن گفته؛ اما عملکرد آن چیزی جز تحریم، تهدید و تجاوز نبوده است. جمهوری اسلامی ایران در مقابل این یکجانبه‌گرایی ایستاده و با ایجاد روابط مستقل و چندجانبه، نظم جدیدی را در جهان تثبیت کرده است.