سیاست خارجی (194 خبر)

در آستانه مذاکرات ژنو، اظهارات مارکو روبیو درباره «الهیاتی بودن» تصمیمات ایران، صرفاً یک موضع دیپلماتیک نیست؛ بلکه تلاشی برای بازتعریف تقابل هویتی–ژئوپولیتیکی با هدف استحاله راهبردی ایران است؛ تقابلی که ریشه در تعارض استقلال و سلطه دارد.

51 نماینده در تذکری به وزیر امور خارجه کشور بر لزوم اعلام شفاف مواضع انقلابی در سیاست خارجی در مقابل طرح صلح ابراهیم تاکید کردند.

اتحادیه اروپا در حالی خود را پرچمدار صلح و حقوق بشر معرفی می‌کند که رفتارهای عملی آن در قبال ایران، جنگ اوکراین و بحران غزه، تصویری متفاوت ترسیم می‌کند. بررسی همزمان تحریم‌ها، حمایت‌های تسلیحاتی و رویکردهای دوگانه حقوق بشری، نشان می‌دهد اروپا در میانه یک تناقض راهبردی گرفتار شده است.

وزیر خزانه‌داری آمریکا با اشاره به احتمال دستیابی به توافق با ایران اعلام کرد که دولت واشنگتن همچنان سیاست «فشار حداکثری» را ادامه می‌دهد. او تأکید کرد تصمیم درباره توافق بر عهده ایران است.

معاون نخست‌وزیر ارمنستان در دیدار با سفیر جدید ایران بر اولویت راهبردی توسعه روابط دوجانبه تأکید کرد.

وزارت خارجه آمریکا با موضعی تند اعلام کرد واشنگتن آماده است برای جلوگیری از بازگشت نوری المالکی به قدرت در عراق از «تمام ابزارها» استفاده کند. به گفته سخنگوی این وزارتخانه، ادامه حمایت آمریکا از بغداد به تشکیل دولتی وابسته است که بتواند به‌طور مؤثر با واشنگتن همکاری کند.

وزیر دفاع ایران در رأس هیأتی بلندپایه با رئیس‌جمهور جمهوری آذربایجان در باکو دیدار و درباره گسترش روابط دوجانبه و همکاری‌های دفاعی گفت‌وگو کرد. در این دیدار، دو طرف بر اصول دوستی، حسن همجواری و توسعه همکاری‌ها تأکید کردند و پیام رئیس‌جمهور ایران نیز به علی‌اف ابلاغ شد.

مدیرکل پیشین خاورمیانه وزارت خارجه با اشاره به سایه جنگ بر مذاکرات ایران و آمریکا تأکید کرد تیم مذاکره‌کننده باید بر اساس واقعیت‌های میدانی تصمیم بگیرد و با اقدامات تاکتیکی، شکاف میان سیاست‌های واشنگتن و تل‌آویو را افزایش دهد. به گفته او، جلوگیری از جنگ اولویتی است که حتی از امتیازدهی نیز مهم‌تر است.

مذاکره برای دونالد ترامپ صرفاً گفت‌وگو نیست؛ ابزاری است برای نمایش قدرت، تهدید و ساختن دست بالا پیش از توافق. نگاهی که ریشه در «هنر معامله» دارد و حالا بار دیگر، در آستانه مذاکرات عمان با ایران، خود را در قالب فشار روانی و تهدیدهای پیش دستانه نشان می‌دهد.

در حالی‌که آمریکا و اروپا با فضاسازی رسانه‌ای و تهدیدات نظامی تلاش دارند ایران را نیازمند مذاکره نشان دهند، شواهد میدانی و سیاسی حاکی از آن است که تهران با حفظ بازدارندگی، در حال پیشبرد شکل‌گیری ساختاری عقلانی برای مذاکرات است؛ ساختاری مبتنی بر واقع‌گرایی، احترام متقابل، به رسمیت شناختن حقوق قانونی ایران و پرهیز از اشتباه محاسباتی.