سیاست خارجی (194 خبر)

حقیقت آن است که توسعه مناسبات اقتصادی و سیاسی بدون لحاظ مولفه‌های امنیتی امکان‌پذیر نیست، به ویژه آنکه تروریسم تحمیلی این منطقه را به مکانی پر تنش تبدیل کرده است.

حمد بن جاسم گفت: رفتار سیاسی ایرانی‌ها بسیار عمیق است، آنها در خارج از کشورشان کاری نمی‌کنند که مجبور به پاسخگویی به دنیا باشند.

رئیس گروه دوستی ایران و روسیه در مجلس شورای اسلامی ضمن تاکید بر اهمیت سفر رئیس جمهوری ایران به روسیه و دیدار با ولادیمیر پوتین گفت: این سفر بنا به دعوت ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه صورت گرفته که شروعی برای متوازن سازی سیاست خارجی کشور و فاصله گرفتن از نگاه مطلق غرب گرایی در دولت قبل تلقی می شود و سبد سیاست خارجی ایران را متنوع می کند.

درمان معضلات اصلی اقتصاد کشور شامل اصلاح رویه‌های معیوب در نظام پولی، بانکی و مالیاتی، موانع تصنعی در شکوفائی تولید، حکمرانی غیرصحیح و ضعیف بر ریال، ناکارآمدی‌های مدیریتی و فساد، فقدان شفافیت در فرآیندهای اصلی اقتصادی و... هیچ ربطی به نتیجه مذاکرات نداشته و نسخه‌های آن کاملا داخلی است.

رویکرد دولت سیزدهم در حوزه سیاست خارجی، گام نهادن در مسیری تک بعدی نبوده و تعامل فراگیر و موثر با همه کشورها، اعم از همسایگان، شرق دور، آمریکای لاتین، آفریقا و همچنین اروپا را شامل می‌شود.

در فضای غفلت رسانه‌های رسمی کشور و همچنین فضاسازی‌های غیرواقعی رسانه‌های غربی و برخی جریان‌های غرب‌گرا در داخل، دستاوردهای سفر بسیار مهم وزیر امور خارجه به چین مورد توجه کافی قرار نگرفت.

در حال حاضر ماهیت روابط اقتصادی و تجاری پکن با کشورهای منطقه به ویژه بعد از فرار مفتضحانه آمریکا از افغانستان و انفعال ایالات متحده در عراق در حال تغییر است و چین خواسته و یا ناخواسته تنها کشوری است که ظرفیت پُر کردن خلاء قدرت برآمده از شکست آمریکا در منطقه را دارد.

کارشناس ارشد مسائل استراتژیک در کافه خبر خبرآنلاین گفت: وقتی غرب خطای تاکتیکی خود را به حوزه استراتژیک بسط می‌دهد و سیاست تحریمی را علیه ایران ادامه و مستمر و دایمی می کند به طور خودکار باعث هل دادن شتاب دادن و سمت‌گیری ایران به سمت محورهای دیگر می شود. برای حل مشکل نیاز بر این است که با جیب خالی وارد مذاکره نشویم و با حفظ پشتوانه ملی اجازه ندهیم که دیگران با قاشق خالی با ایران روبرو و مذاکره کنند.

پرونده مذاکرات در شرایط جدید با همه پیچیدگی‌های آن به صورتی مدیریت می‌شود که طی آن اشخاص و نهادهای ذیربط با هدایت نهاد امنیت ملی صرفا بر انجام وظایف تخصصی‌شان متمرکز بوده و خود را از حاشیه‌ها به دور نگاه داشته‌اند.

چگونه می‌توان در تحلیل سیاست‌های خارجی یک کشور، بدیهی‌ترین نقش‌ها و مبرهن‌ترین اصول را نادیده و اقلیت‌‌ها را اکثریت پنداشت؟