جولانی (98 خبر)

یک‌سال پس از ورود جولانی و تحریرالشام به دمشق، رویای ساخت «سوریه نوین» بر پایه حمایت غرب و سازش با رژیم صهیونیستی، نه تنها محقق نشد بلکه امروز سوریه به نمادی از فروپاشی وعده‌های پوشالی و نمونه‌ای عبرت‌آموز برای ملت‌هایی است که حل مشکلات خویش را در نسخه‌های خارجی جست‌وجو می‌کنند.

اعتراضات در مناطق ساحلی سوریه ادامه دارد و مردم در تظاهرات و اعتصاب‌های گسترده علیه سیاست‌های ژنرال جولانی، فرمانده نیروهای نظامی، شرکت کرده‌اند. این حرکت‌های اعتراضی خواستار تغییرات فوری در سیاست‌های حکومتی و بهبود وضعیت معیشتی است.

استان سویداء در جنوب سوریه بار دیگر شاهد تنش‌ها و درگیری‌های مسلحانه میان گروه‌های وابسته به جولانی و گروهک‌های مسلح محلی بود؛ رسانه‌های سوری از یورش عناصر مسلح به منزل مسئول نیروهای امنیتی استان خبر دادند.

به دنبال نارضایتی گسترده در میان جامعه عرب‑سنی و تنش‌های اخیر با اقلیت‌ها، دولت موقت سوریه به رهبری جولانی که خود را نماینده اکثریت می‌دانست، به تدریج پایگاه اجتماعی خود را از دست داده و کارشناسان هشدار می‌دهند ممکن است به حکومتی اقلیت‌محور بدل شود.

اواخر شب گذشته، استان سویداء در سوریه شاهد درگیری‌های شدید بین گروه‌های گارد ملی دروزی و نیروهای جولانی بود که منجر به زخمی شدن تعدادی از نیروها شد.

بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر رژیم صهیونیستی، در اظهاراتی خواستار تلاش احمد الشرع، ملقب به ابومحمد جولانی، برای خالی کردن جنوب غرب سوریه از سلاح شد.

دیده‌بان حقوق بشر سوریه گزارش داد که طی 10 ماه اخیر، دست‌کم 59 نفر در زندان‌های دولت موقت سوریه به ریاست احمد الشرع مشهور به ابو محمد الجولانی، بر اثر شکنجه و بی‌توجهی پزشکی جان خود را از دست داده‌اند. قربانیان شامل غیرنظامیان، کارمندان دولتی و نظامیان سابق بوده‌اند.

رئیس دولت موقت سوریه، برای دیدارهای رسمی با دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا وارد این کشور شد.

لغو تحریم‌های احمد الشرع ملقب به ابومحمد جولانی از فهرست تروریست‌های جهانی، در حالی که آمریکا و اروپا در برابر فاجعه انسانی غزه بی‌تفاوت مانده‌اند، بار دیگر پرده از چهره متناقض و سیاست‌زده غرب برداشت؛ جایی که حقوق بشر قربانی سیاست‌های ابزاری و منافع رژیم صهیونیستی می‌شود.

کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد در گزارشی جدید اعلام کرد که تعداد مفقودان غیرنظامی در سوریه به مراتب بیشتر از آمارهای رسمی است و خانواده‌های ناپدیدشدگان به دلیل ترس از انتقام رژیم جولانی از اعلام ربایش نزدیکان خود خودداری می‌کنند.