نجوم (43 خبر)

سال 2025 میلادی با پنج کشف بزرگ نجومی، از جمله شناسایی ابرساختار «کیپو» با طول 1.3 میلیارد سال نوری و شواهدی بحث‌برانگیز از دی‌متیل سولفید در سیاره K12-18b، نقطه عطفی در درک ما از جهان و جایگاه حیات در آن رقم زد.

پژوهشگران با استفاده از داده‌های رصدخانه‌های پیشرفته موفق شدند برای نخستین‌بار حلقه‌های گسترده غبار را در اطراف چند ستاره جوان ثبت کنند؛ ساختارهایی که می‌تواند سرنخ‌های تازه‌ای درباره مراحل اولیه شکل‌گیری سیارات در اختیار دانشمندان قرار دهد

محققان با استفاده از داده‌های تلسکوپ GMRT موفق شدند 53 اختروش رادیویی غول‌پیکر کشف کنند — اجرامی که توسط سیاه‌چاله‌های عظیم تغذیه می‌شوند و جت‌هایی با سرعت نزدیک به نور به بیرون پرتاب می‌کنند؛ این یافته می‌تواند نگاه ما به چگونگی شکل‌گیری و تکامل ساختارهای عظیم کیهانی را متحول کند.

شامگاه پنجشنبه 13 آذر، سومین اَبَرماه سال 1404 در حالی از افق ایران طلوع می‌کند که آلودگی هوا و آلودگی نوری، فرصت مشاهده این پدیده و همنشینی آن با سیاره اورانوس را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد.

ابر ماه کامل نوامبر مشهور به «ماه سگ آبی» در روز چهارشنبه، پنجم نوامبر کامل خواهد شد. این ماه بزرگ‌ترین ابرماه از سال 2019 تا کنون خواهد بود.

از ساعت 23 امشب تا بامداد سه‌شنبه، آسمان ایران میزبان بارش شهابی جباری خواهد بود؛ شهاب‌هایی سریع و درخشان که رد نور آنها در آسمان دیده می‌شود. علاقه‌مندان می‌توانند بدون ابزار خاص و با چشم غیر مسلح، در آسمانی تاریک با افق باز، این پدیده زیبا را رصد کنند.

30 شهریور فرصتی طلایی برای دیدن عروس منظومه شمسی است. سیاره زحل 200 میلیون کیلومتر به زمین نزدیک‌تر می‌شود و این فرصت استثنایی پیش‌رو برای رصد سیاره زیبای زحل خواهد بود.

یکشنبه شب، 16 شهریور 1404، آسمان ایران شاهد طولانی‌ترین ماه‌گرفتگی قرن خواهد بود. این خسوف که به «ماه خونین» مشهور است، بیش از 3 ساعت و نیم طول می‌کشد و در اوج خود، ماه به مدت 82 دقیقه به طور کامل در سایه زمین فرو می‌رود. یکشنبه شب، 16 شهریور 1404 (7 سپتامبر 2025)، آسمان ایران و بسیاری از نقاط جهان شاهد طولانی‌ترین ماه‌گرفتگی قرن خواهد بود.

تصویر یک سحابی عجیب در فضای مجازی پربازدید شده است.

داده‌های لرزه‌ای کاوشگر اینسایت سازمان فضایی آمریکا (ناسا) نشان می‌دهد توده‌های مرموز و بسیار متراکمی در گوشته سنگی و ساکن مریخ وجود دارند که ممکن است بقایای برخورد اجرام غول‌پیکر اولیه، از جمله پیش‌سیاره‌ها (Protoplanets) در اوایل تشکیل منظومه شمسی باشند.