بازدارندگی (65 خبر)

در شرایطی که موازنه میدانی به‌طور محسوسی به نفع ایران تغییر یافته، تهران با تکیه بر صبر استراتژیک و طراحی از پیش‌تعیین‌شده، باید بر تحقق اصولی تمرکز کند که نه‌تنها توقف درگیری، بلکه تضمین کننده جلوگیری از تکرار آن باشد.

تهدید 48 ساعته دونالد ترامپ علیه زیرساخت‌های انرژی ایران، نه نشانه‌ای از اقتدار، بلکه بازتابی از بن‌بست راهبردی واشنگتن در برابر معادله‌ای است که تهران در تنگه هرمز طراحی کرده است؛ معادله‌ای که هر واکنش شتاب‌زده را به بحرانی عمیق‌تر تبدیل می‌کند.

جنگ تحمیلی نهم اسفند 1404 علیه ایران، با حمله هماهنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی به زیرساخت‌های حیاتی انرژی، از جمله میدان راهبردی پارس جنوبی، وارد فاز تازه‌ای شد. این اقدامات بخشی از تاکتیک «تشدید - تنش‌زدایی» دشمن برای کنترل رفتار ایران و کاهش بازدارندگی است؛ اقدامی که بدون پاسخ هوشمندانه، می‌توانست به فروپاشی موازنه قدرت و خسارات گسترده اقتصادی منجر شود.

به نظر می رسد بازی باکارت انسداد تنگه هرمز، آنگاه به یک عامل بازدارنده قوی وتعیین کننده تبدیل میشودکه عام وغیرقابل نقض وغیرمشروط باشد.چه بسامستثنا کردن برخی کشورها ازممنوعیت عبورازتنگه هرمز،آرام آرام آنقدر زیادشود که خود به قاعده تبدیل شودواثر بازدارندگی خودرااز دست بدهد.طبیعی است به مجردتضعیف قدرت بازدارندگی این تصمیم،کارآمدی این راهبردهم مختل وبلااثرمیشود.

پیام اخیر رهبر معظم انقلاب را باید فراتر از یک پیام حماسی یا عاطفی ارزیابی کرد. این پیام در بطن تحولات جاری، حاوی سه لایه مهم اجتماعی، سیاسی و راهبردی است؛ از تجلیل کم‌سابقه از مردم تا تاکید بر جبران خسارت‌ها و نیز ترسیم خطوط بازدارندگی در برابر دشمن، که می‌تواند مبنای یک نقشه راه ملی در مرحله پیش‌رو باشد.

بررسی تحولات میدانی در 10 روز سپری شده از آغاز جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران، نشان می دهد در سه فاز اصلی جنگ شامل  نظامی، فشار بر زیرساخت‌ها و جنگ فرسایشی، دشمن با چالش‌های جدی راهبردی برای تحقق اهداف مواجه خواهد بود.

پیت هگست با تأکید بر لزوم تقویت فوری صنعت دفاعی آمریکا، مدعی شد عملیات‌های اخیر نشان‌دهنده برتری نظامی این کشور است.

سخنرانی سالیانه دونالد ترامپ در کنگره، به‌جای تثبیت گفتمان فشار حداکثری، به صحنه آشکارشدن شکاف داخلی آمریکا درباره جنگ با ایران بدل شد. نظرسنجی‌ها، هشدار سناتورها و تردید نظامیان ارشد نشان می‌دهد دایره حامیان گزینه نظامی هر روز کوچک‌تر می‌شود.

یک مجله آمریکایی با اشاره به مذاکرات غیرمستقیم ایران و آمریکا نوشت توان نظامی و بازدارندگی تهران، مهم‌ترین عامل پرهیز واشنگتن از اقدام نظامی است؛ چراکه هرگونه جنگ می‌تواند آمریکا و منطقه را وارد درگیری فرسایشی کرده و روند افول هژمونی جهانی این کشور را تسریع کند.

مسئله ای که امروز به شکاف میان ترامپ و فرماندهان نظامی منجر شده توان حمله به ایران نیست؛ نداشتن نقشه برای فردای حمله است. آمریکا میتواند شلیک کند اما نمی داند زنجیره پیامدهای پس از پاسخ ایران را چگونه جمع کند. بازدارندگی امروز از تبعات نامعلوم آغاز جنگ می آید نه کمبود سلاح.