بازدارندگی (112 خبر)

انتقام خون‌های به‌ناحق ریخته‌شده، یک مطالبه احساسی نیست. حقی مسلم برای ایران و هر ملتی است که قربانی تجاوز و جنایت شده است. نه ترامپ و نه نتانیاهو، از چنان سرمایه اخلاقی یا اعتبار حقوقی برخوردار نیستند که تأکید ایران بر حق قصاص و پاسخ، چیزی از جایگاه بین‌المللی کشور بکاهد.

حجت‌الاسلام ابوترابی فرد، خطیب موقت نماز جمعه تهران، با تأکید بر آغاز «عصر بازدارندگی تهاجمی» ایران و محور مقاومت، ضمن محکوم کردن نقض تفاهم‌ها توسط آمریکا، بر استمرار اقتدار در تنگه هرمز و ضرورت انتقام از جنایتکاران علیه رهبر شهید تأکید کرد.

ریشه عصبانیت ترامپ در قبال ایران که در کلمات اهانت امیز و کینه توزانه اش تجلی پیدا کرد صرفا به تحولات تنگه هرمز باز نمی گردد که به نظر می رسد بازتاب جهانی همبستگی مردم ایران و عراق در بدرقه امام مجاهد شهید در خشم او بی تاثیر نباشد.

سخنگوی وزارت دفاع حضور مردم در مراسم تشییع قائد شهید را نشانه پیوند ملت و انقلاب دانست و گفت: فشارها و تحریم‌ها مسیر خودکفایی دفاعی ایران را تقویت کرده است.

تهدید اسراییل کاتز در این توییت،پسماند کینه های جنگ خیبر و احزاب در روزگار ماست.همان کینه توزی هایی که لکه های ننگ قتل عام های صبرا و شتیلا و دیریاسین و کفرقاسم و قانا و غزه و میناب و لامرد را در کارنامه امپراتوری آتلانتیک شمالی ثبت کرده و همچنان هل من مزید می زند.

آتش بس به معنای پایان رقابت بر سر تنگه هرمز نیست. با باز شدن پنجره سیاسی بعد از امضای یادداشت تفاهم، پرونده‌ای که در دوران جنگ عمدتاً میان ایران و آمریکا جریان داشت، به‌تدریج در حال منطقه‌ای و بین‌المللی شدن است. از بیانیه مشترک آمریکا و کشورهای جنوبی خلیج فارس تا اظهارات ماکرون درباره مین‌روبی، همگی نشانه‌های تغییر میدان رقابت هستند

اگر آمریکا بند پنجم یادداشت تفاهم را پذیرفته، چرا همزمان به دنبال ائتلاف سازی و تغییر موازنه در تنگه هرمز است؟ اگر هدف‌ها تغییر نکرده و فقط ابزارها عوض شده اند،یک سوال جدی مطرح است: آیا راهبرد بازدارندگی فعلی ایران توانسته محاسبات آمریکا را تغییر دهد؟

تحولات اخیر در خلیج فارس نشان می‌دهد رقابت ایران و آمریکا وارد مرحله‌ای تازه شده است. اگرچه یادداشت تفاهم با هدف مدیریت بحران امضا شد، اما اقدامات واشنگتن برای تغییر موازنه ژئوپلیتیکی در تنگه هرمز این پرسش را مطرح می‌کند که آیا توافق سیاسی بدون بازدارندگی مؤثر، توان تغییر محاسبات طرف مقابل را دارد؟

تفاهم ایران و آمریکا در شرایطی حاصل شد که طی دو ماه گذشته تهران با وجود فشارها، تهدیدها و برخی اقدامات تنش‌زا از سوی آمریکا بر تأمین منافع حیاتی و حفظ خطوط قرمز خود تأکید داشته است.

اگر توافق میان ایران و آمریکا در روزهای آینده نهایی شود، مهم‌ترین خطای تحلیلی آن خواهد بود که آن را صرفاً محصول مذاکرات دیپلماتیک بدانیم. واقعیت آن است که دیپلماسی امروز، نتیجه تحولات میدان و مقاومت تاریخی ملت و نیروهای مسلح ایران است. آنچه بر سر میز مذاکره شکل می‌گیرد، در عرصه قدرت و اراده ملی رقم خورده است.