جنگ منطقه ای (18 خبر)

گزارش‌های منتشرشده درباره تماس‌های دونالد ترامپ با رهبران اصلی اقلیم کردستان عراق نشان می دهد واشنگتن و تلاویو بدنبال فراهم‌سازی سازوکار بهره‌گیری از ظرفیت گروه‌های ضدانقلاب کردی برای ناامن سازی مرزهای غرب و شمالغرب ایران ذیل راهبرد «فشار پیرامونی» هستند.

در آستانه انتخاب رهبر جدید رویکردی که می‌تواند به عنوان یک معیار اساسی محل توجه نهاد خبرگان قرار بگیرد، «استمرار هوشمندانه» جریان تاریخی انقلاب است؛ استمراری که اصول را پاس می‌دارد و به ضرورت بهره گیری از روش‌های نوآورانه‌ و روزآمدی که منطبق با آن اصول است هم توجه اکید دارد.

تنگه هرمز بار دیگر به کانون تحولات ژئوپلیتیک تبدیل شده است؛ آبراهی که با عبور نزدیک به یک‌پنجم انرژی جهان، نبض اقتصاد بین‌الملل را در اختیار دارد. در میانه تنش‌های نظامی، اقتدار ایران در کنترل این گذرگاه راهبردی، نقش تعیین‌کننده‌ای در ثبات یا تلاطم بازارهای جهانی ایفا می‌کند.

مصاحبه اخیر جی‌دی ونس درباره تبعات جنگ با ایران، بیش از آنکه نشانه تصمیم قطعی واشنگتن باشد، تلاشی برای پنهان کردن عدم‌قطعیت‌های بزرگ در گزینه حمله نظامی است؛ آن هم در شرایطی که مذاکرات ژنو جلو رفته و کنگره به‌دنبال محدودسازی اختیارات جنگی رئیس‌جمهور است.

اظهارات صریح لئون پانتا، رئیس اسبق سیا و وزیر دفاع سابق آمریکا، درباره خطرات حمله به ایران، نشان از هشدار جدی سیاستمداران آمریکایی درباره تکرار اشتباه عراق دارد. او هشدار می‌دهد که جنگ با ایران به یک درگیری منطقه‌ای تمام‌عیار منجر خواهد شد.

یک سال پیش در 13 فروردین 1403، رژیم صهیونیستی به ساختمان سفارت ایران در دمشق حمله کرد و اصول حقوق بین‌الملل را نقض کرد. این حمله تروریستی که منجر به شهادت تعدادی از مستشاران نظامی و شهروندان ایرانی و سوری شد، تنش‌های منطقه‌ای را وارد فازی جدید و بی‌سابقه کرد.

رژیم صهیونیستی از بیش از یک سال قبل در هفت جبهه وارد جنگی منطقه‌ای شده و طی ‌آن نزدیک به 2 لشکر خود را از دست داده است.

حملات گاه و بی‌گاه و کشتن مهمانی چون اسماعیل هنیئه، رئیس دفتر حماس در تهران، آن هم یک روز پس از مراسم ادای سوگند ریاست جمهوری دکتر پزشکیان، حاوی پیام گسترش جنگی منطقه‌ای به میهن گرامی ایران داشته است.