خلیج فارس (565 خبر)

فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام) ادعا کرد که نیروهایش مسیر سه کشتی تجاری را که قصد حرکت به سوی ایران را داشتند، تغییر دادند.

آمریکا از دور تازه فشار و تجاوز نظامی علیه ایران چه می‌خواهد؟ آیا واشنگتن در پی کشاندن بحران به یک جنگ همه‌جانبه است یا می‌کوشد با فشار محدود، دست بالا را در مذاکرات آتی به دست آورد؟ و اگر اسرائیل نیز وارد صحنه شود، آیا می‌تواند الگوی جنگ 40 روزه را تکرار کند؟ پاسخ به این پرسش‌ها برای فهم مسیر بحران کنونی و آینده امنیت خلیج فارس، اهمیت اساسی دارد.

سازمان هواشناسی از تداوم آسمان صاف و آفتابی در کشور خبر داد، اما این آرامش نسبی با هشدارهای جدی همراه است. توفان گرد و غبار مرکز و شرق ایران را تهدید می‌کند و همزمان، خلیج فارس، تنگه هرمز و دریای خزر با مواج‌شدن و تلاطم شدید مواجه خواهند بود.

یادداشت اخیر بدر البوسعیدی، وزیر امور خارجه عمان، در روزنامه لوموند، نقد صریح این مفروض بی‌پایه و قدیمی آمریکاست که ایران یک تهدید وجودی برای کشورهای خلیج فارس است و باید این کشور را در قالب «سیاست مهار» از راه‌های گوناگون زیر فشار قرار داد. بوسعیدی می‌نویسد که جنگ اخیر نشان داد منشأ تهدیدات منطقه نه ایران بلکه رژیم صهیونیستی است.

اعلام دوباره محاصره دریایی ایران از سوی ترامپ، فراتر از یک اقدام امنیتی، نماد آشکار عهدشکنی واشنگتن، تشدید یکجانبه‌گرایی و آزمونی برای اعتبار حقوق بین‌الملل است؛ رخدادی که پیامدهای آن از تنگه هرمز تا اقتصاد، امنیت انرژی و نظم آینده جهان امتداد خواهد یافت.

همزمان با تهدید دونالد ترامپ برای اعمال محاصره دریایی علیه بنادر ایران، یک مقام نظامی با هشدار نسبت به پیامدهای چنین اقدامی تأکید کرد هرگونه تلاش برای اجرای این سناریو با واکنشی «خارج از محاسبات و فراتر از تصور طراحان آن» روبه‌رو خواهد شد؛ واکنشی که می‌تواند منطقه و اقتصاد جهانی را با شرایطی غیرقابل پیش‌بینی مواجه کند.

امارات مدعی حمله به دو نفتکش این کشور در آب های ساحلی عمان شد.

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا همزمان با حملات به ایران و تکرار ادعای امکان رسیدن به توافق با تهران اعلام کرد : همه توانمندی‌های ایران در تنگه هرمز را از بین می بریم و کنترل تنگه هرمز را به دست می گیریم.

بیانیه تروئیکای اروپایی درباره تنگه هرمز، بیش از آنکه تلاشی برای کاهش تنش باشد، بازتاب استمرار سیاست‌های جانبدارانه غرب است؛ رویکردی که با نادیده گرفتن حقوق حاکمیتی ایران و چشم‌پوشی از تجاوزات آمریکا و رژیم صهیونیستی، مشروعیت دفاع قانونی تهران را هدف گرفته است.