کم آبی (58 خبر)

طبق آخرین گزارش‌ها، از مجموع 205 میلیون مترمکعب ظرفیت سد کرج، تنها 6 میلیون مترمکعب آب ذخیره شده است. این بدان معناست که بیش از 97 درصد مخزن این سد بزرگ خالی است و هشدارهایی جدی درباره بحران کم‌آبی در این منطقه مطرح شده است.

مدیرعامل شرکت مهندسی آب و فاضلاب کشور اعلام کرد: سرانه آب تجدیدپذیر کشور که پیش از این حدود 103 میلیارد مترمکعب بود، به دنبال خشکسالی‌های چند سال اخیر سال گذشته به 66 میلیارد مترمکعب کاهش یافته است.

مسئولان اعلام کردند که قیمت تمام‌شده هر مترمکعب آب بیش از 6500 تومان است و به همین دلیل برنامه‌های تشویقی جدیدی برای کاهش مصرف و مدیریت بهینه منابع آب در دستور کار قرار گرفته است. این اقدامات با هدف حفظ منابع آبی و تشویق مردم به مصرف بهینه اجرا می‌شوند

در حالی‌ که تهران، مشهد و اصفهان در بالاترین سطح بحران آب قرار گرفته‌اند و شیراز و تبریز نیز با تکرار الگوهای غلط در مسیر پیوستن به این فهرست هستند، بررسی قوانین بالادستی حوزه آب نشان می‌دهد ظرفیت‌های مغفول و اجرا نشده‌ای وجود دارد که می‌تواند مسیر حکمرانی آب شهری را اصلاح کرده و از تعمیق بحران جلوگیری کند.

صابر گل عنبری در یادداشتی نوشت : کشورهای منطقه از اردن و سوریه گرفته تا عربستان و قطر و عراق یکی پس از دیگری خواستار برپایی نماز استسقاء برای طلب باران شده‌اند. این فراخوان‌ها در وهله نخست به شکلی غیر مستقیم شایعه «ابردزدی» از ایران به وسیله همسایگان را تکذیب می‌کند.

مخزن سد لتیان، در حال حاضر فقط 8 میلیون مترمکعب آن، پُر از آب است. درواقع حدود 8.5 درصد ظرفیت مخزن این سد پُر و حدود 91.5 درصد آن خالی است.

رییس‌جمهور گفت: دولت چهاردهم اهتمام ویژه‌ای به حل چالش کشاورزان اصفهان دارد و در این راستا کارگروهی ویژه، متشکل از نخبگان و اساتید برجسته دانشگاهی حوزه آب، مامور شده‌اند تا برنامه‌ای اجرایی و جامع برای حل این معضل ارائه دهند.

رئیس سازمان نقشه‌برداری در مورد وضعیت تراز دریای خزر گفت: بخش‌های شمالی دریای خزر با کاهش آبی روبرو هستند، اما خوشبختانه در بخش‌های جنوبی، یعنی مرزهای کشورمان، دریای خزر همچنان پرآب است.

سد کرج با ذخیره 35 میلیون مترمکعبی آب، با خالی بودن 80 درصد مخزن خود مواجه است و تنها 20 درصد حجم این مخزن آب پشت این سد باقی مانده که بخشی از آن، حجم غیرمفید یا به‌اصلاح مرده سد محسوب می‌شود.

دریاچه ارومیه آینه‌ای است در برابر سیاست‌های محیط زیستی و توسعه‌ای ایران. شکست در مدیریت آن صرفاً یک شکست زیست‌محیطی نیست؛ بلکه هشداری است برای کل نظام حکمرانی آب کشور. اگرچه بازگشت به گذشته دیگر ممکن نیست، اما می‌توان با تصمیم‌های علمی و شجاعانه آینده‌ای کمتر بحرانی ساخت.