ایالات متحده (177 خبر)

تنها چند روز پس از افشای طرح مخفیانه لندن علیه ایران، شبکه تروریستی اینترنشنال در بیانیه‌ای اعلام کرد که برای حفظ امنیت روزنامه‌نگاران و همکاران خود، پخش برنامه‌های این شبکه را از شامگاه جمعه از لندن متوقف و همه بولتن‌های خبری 24 ساعته خود را به واشینگتن‌ منتقل کرد.

نحوه برنامه‌ریزی و اجرای کنفرانس امنیتی مونیخ در سال 2023، فارغ از اثرات واقعی آن در تحقق آن چه که طراحان این کنفرانس به‌دنبال آن بودند، اقدامی در مسیر محروم سازی جهان از اندیشه‌هایی بود که بیان آن می‌توانست کمکی هرچند کوچک به تحقق امنیت جهانی و کاهش خشونت باشد.

ناتوانی اروپا در اجرای اینستکس که هرگز ثمری به همراه نداشت و در نهایت در سکوت خبری منحل شد، مهر تأیید دیگری بر آن است که کشورهای عضو این اتحادیه طرفی مستقل و قابل اعتماد نخواهند بود.

گرچه دموکرات‌ها به طور کلی نسبت به حضور نتانیاهو در مسند قدرت دید مثبتی نداشته و بر اساس ملاحظات حزبی، حضور افرادی مانند «بنی‌گانتز» و «یائیر لاپید» را نسبت به او ترجیح می‌دهند، اما تاکنون سابقه نداشته است که بایدن به صورت مستقیم علیه نتانیاهو و تصمیمات داخلی او موضع گیری کند.

بدیهی است دروغ‌پردازی اخیر وزارت خارجه آمریکا درباره حضور سیف العدل در ایران اقدامی در جهت پوشاندن خطای فاحش کنگره در دفاع از تروریست‌های منافقین است که بی‌تردید جزو منفورترین گروهک‌های ضدانقلاب نزد مردم ایران به شمار می‌روند.

نفوذ بالن چینی‌ به حریم هوایی آمریکا حتی اگر اقدامی غیر مستقیم برای هشدار به آمریکا برای خودداری ازشرارت در موضوع تایوان نباشد، بار دیگر این اصل مهم را در معرض نگاه جهانیان قرار داد که ضعف امنیتی و نفوذپذیری آمریکا واقعیتی غیر قابل انکار است.

راهبرد «هم جنگ هم صلح» یا «نه جنگ نه صلح» در قبال مسئله اوکراین، در حال پخت و پز تئوریک در اتاق‌ فکرهای اروپا و آمریکا بوده و رسانه‌های اروپایی نیز نقش بسترساز و انتقال دهنده آن به افکار عمومی هستند!

طی ماه‌های اخیر کی‌یف بارها به‌طور غیر مستند مدعی ارسال تجهیزات نظامی از سوی ایران به روسیه شده است. این ادعاها نشان‌دهنده اهداف از پیش تعیین شده‌ای است که از زوایای چندگانه قابل تأمل هستند.

یک رمزگشایی ساده از اظهارات رابرت مالی نشان می‌دهد که مخاطب سخنان او نه تهران و نه حتی سه کشور اروپایی، بلکه رژیم اشغالگر صهیونیستی و کابینه چند تکه و آسیب‌پذیر نتانیاهو است.

اگر به گفته« ند پرایس»، آمریکا با وجود استفاده از تمامی ابزارهای خود برای اثر بخش نمودن سیاست فشار حداکثری بر علیه ایران، موفق نشده حتی یکی از بزرگترین شرکای تجاری خود یعنی جمهوری خلق چین را از همکاری نفتی و تجاری با ایران باز دارد، آیا تداوم این اقدامات نشان دهنده فقدان درایت سیاسی و هوشمندی راهبردی در کاخ سفید نیست؟