مذاکرات ایران و آمریکا (148 خبر)

عباس عراقچی با هشدار جدی به سه کشور اروپایی، اقدام آن‌ها در شورای حکام آژانس علیه ایران را مغرضانه خواند و تأکید کرد: جمهوری اسلامی ایران در برابر هرگونه نقض حقوق هسته‌ای خود، واکنشی قاطع و محکم نشان خواهد داد.

سیدعباس عراقچی در دیدار با رئیس‌جمهور مصر ضمن بررسی تحولات منطقه و روابط دوجانبه، بر لزوم اقدام کشورهای اسلامی علیه جنایات صهیونیستی و ادامه رایزنی‌های ایران و مصر تأکید کرد.

هادی محمدی نوشت: «این روزها پیرامون پرونده هسته‌ای ایران بیش از هر اصطلاح دیگری، کنسرسیوم غنی‌سازی به گوش می‌رسد. عبارتی که به نظر می‌رسد می‌تواند در میان دعوای پرچالش امروز ایران و آمریکا گره‌های کور را باز کند و توافقی را که در زمان‌هایی خیلی نزدیک و در مقاطعی خیلی دور به نظر می‌رسد، به نتیجه برساند.»

بدر البوسعیدی، وزیر خارجه عمان، در سفری کوتاه و مهم وارد تهران شد تا پیام‌هایی از سوی آمریکا را به ایران منتقل کند. سید عباس عراقچی اعلام کرد که این پیشنهادات بررسی شده و پاسخ ایران بر اساس منافع ملی و حقوق مردم داده خواهد شد.

سرنوشت مذاکرات چه خواهد شد؟ توافق صورت خواهد گرفت؟ توافق احتمالی بر سر چه خواهد بود و چه پیامد‌هایی خواهد داشت؟ اگر توافق نشود چه چیزی در انتظارمان است؟ حمله‌ نظامی و جنگ؟ چه عواملی بر توافق یا عدم توافق اثرگذار است؟

در بازه 6 ماه آینده، چهار سناریوی را می‌توان برای روند مذاکرات ایران و آمریکا در نظر گرفت. در حالت بدبینانه بن‌بست و درگیری محدود رخ خواهد داد که در این سناریو، ایران بر ادامه غنی‌سازی با حداکثر ظرفیت و لغو تحریم‌های نفتی و بانکی تأکید می‌کند و مذاکرات به بن‌بست می‌رسد. اسرائیل با حمایت یا سکوت آمریکا اقدام به عملیات نظامی علیه تاسیسات هسته ای ایران می کند.

اظهارات مقامات دو کشور طی سه هفته گذشته و نیز مهم‌ترین خروجی پنج دور مذاکرات اخیر بین ایران و آمریکا تاکنون تردیدی باقی نگذاشته که این بار نیز مانند بیست‌و‌چند سال گذشته غنی‌سازی در ایران مشکل اصلی در رابطه بین ایران و غرب است. انتشار خبر غنی‌سازی در تأسیسات نطنز در مرداد 81 سلسله مذاکراتی را بین ایران و سه کشور اروپایی در پی داشت.

چرا آمریکا در 5 دور مذاکره با ایران حتی یک طرح مکتوب ارائه نکرده؟ این نه اهمال، بلکه راهبردی هدفمند برای ایجاد عدم قطعیت، حفظ ابهام، مسئولیت ناپذیری، تعیین دلخواه اهداف و همزمان، فعال نگه داشتن «میز مذاکره» در رسانه ها برای ایجاد فشار روانی است.

امتناع آمریکا از ارائه طرح مکتوب در پنج دور مذاکرات با ایران، به‌وضوح بخشی از یک راهبرد پیچیده و حساب‌شده بر مبنای نظریه بازی‌هاست؛ جایی که واشنگتن با حفظ ابهام، بدون پذیرش مسئولیت، قواعد بازی را یک‌طرفه بازنویسی می‌کند و نتیجه را در هاله‌ای از عدم قطعیت نگه می‌دارد.