سینما (374 خبر)

در روزی که خبر درگذشت بانوی پیشکسوت عرصه بازیگری،‌ روی خروجی خبرگزاری‌ها قرار گرفت، دبیرخانه جشنواره بین المللی فیلم فجر اعلام کرد 106 فیلم،‌ متقاضی حضور در بخش «سودای سیمرغ» جشنواره چهل و دوم شده‌اند.این دو خبر سینمایی، به خودی خود نماد گویایی است از تعبیری که سینما را صحنه‌‌ای برای نمایش اشک‌ها و لبخندهای انسانی می‌داند.

پروانه معصومی که برای فرار از مصائب زندگی شهری، نزدیک به 30 سال پیش عزم مهاجرت به یکی از روستاهای استان گیلان به نام «طاهرگوراب» را کرد امروز 6 آذرماه در سن 79 سالگی دار فانی را وداع گفت.

شکسته شدن دو رکورد پر مخاطب ترین روز و پر فروشترین روز سینمای ایران در روزهای سه شنبه 16 و جمعه 19 آبان ماه ضمن آن که موفقیتی قابل توجه برای حوزه سینما بویژه اقتصاد هنر هفتم به حساب می آید از نقطه نظر ارزیابی ذائقه هنری جامعه ایران نیز مهم وقابل کنکاش است

طی سال‌های اخیر، توجه سینما به موضوع فلسطین و اشغاگری کمی کم رنگ شده، در صورتی که این موضوع باید به عنوان موضوعی انسانی، اعتقادی و اجتماعی همواره مد نظر سینماگران و سیاستگذاران سینمای کشور قرار گیرد.

متیو پری، بازیگر نقش «چندلر بینگ» در سریال آمریکایی پرطرفدار «فرندز» روز گذشته در سن 54 سالگی درگذشت.

از فیلم‌سازان شاخص موج نوی سینمای ایران فقط بهرام بیضایی، ناصر تقوایی، بهمن فرمان آرا، امیر نادری، محمدرضا اصلانی و مسعود کیمیایی در قید حیات هستند؛ به بهانه درگذشت داریوش مهرجویی نگاهی می‌اندازیم به کارنامه این کارگردانان شاخص.

پیکر «آتیلا پسیانی» بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون، صبح پنجشنبه (20 مهر 1402) با حضور جمعی از هنرمندان از مقابل پهنه رودکی تهران تشییع شد.

سینما امروز به یکی از چشمه‌های جوشان تولید قدرت تبدیل شده است، قدرتی که روی پرده ی نقره‌ای نمایان ‌‌می‌شود. اهل سیاست و روابط بین الملل، آن را "قدرت نقره‌ای" ‌‌می‌نامند و اهل اقتصاد، نام "طلای نقره‌ای" بر آن ‌‌می‌گذارند. اسکار، بازار مبادله این نقره پرطرفدار و پرخریدار است. بهره گیری از ظرفیت حضور در چنین بازار پر آوازه‌ای البته نیازمند هوشمندی ‌و حواس جمعی مضاعف است.

سینما بلافاصله پس از لحظه‌ی تولدش در خون مخاطبان بی‌شمار خود خزید و جای گرفت. زمان زیادی نبرد که این صنعت نورسیده و این هنر نویافته، به اصلی‌ترین تفنن و فراغت شهروندان تبدیل شد و به عنوان هنر هفتم، جا را بر شش همزاد پیشین خود تنگ کرد. سینما امروز، پادشاه هنرهاست؛ پادشاهی که تاج خود را با نگین‌های شش هنر قبلی تزئین کرده است.

تلاش برای سفیدسازی یک کشتار و نسل‌کشی ذیل یک اثر هنری و نمایشی و متعاقباً، تمجید از شخصیت اصلی فیلم یعنی اوپنهایمر، همان گزاره‌ای است که غرب در صدد ثبیت آن در ژاپن و شرق آسیا است تا با روایت‌گری جذاب از یک جنایت فاجعه‌بار، تاریخ را وارونه روایت کند!