دولت پزشکیان (14 خبر)

یک سال از آغاز به کار دولت وفاق ملی دکتر پزشکیان می‌گذرد. دولت چهاردهم در همان آغاز و همچنین در آستانه یک‌سالگی‌اش، با دو تجاوز آشکار رژیم صهیونیستی به خاک کشور مواجه شد.

رئیس رسانه ملی چین در تهران با اشاره به دیپلماسی فعال دولت پزشکیان، تأکید کرد جمهوری اسلامی ایران همزمان با حفظ اصول حاکمیتی، نقش مهمی در تحولات جهانی ایفا می‌کند و به دنبال تعمیق همکاری‌ها با کشورهای عضو بریکس و شانگهای است.

یک سال نخست دولت پزشکیان نشان داد که ایران امروز بیش از هر زمان دیگر به «مدیریت بحران چندلایه» نیاز دارد؛ مدیریتی که از سطح واکنش اضطراری فراتر رود و به سمت پیشگیری و اصلاحات ساختاری حرکت کند. دولت چهاردهم در بیان واقعیت‌ها شجاعت داشت، در حضور میدانی فعال بود، اما در ارائه ابتکارهای راهبردی هنوز عقب است.

محمدجواد روح نوشت: «پزشکیان کار خود را کرده است و ضربه خود را زده. او نه‌فقط تندروهای داخلی را با پرسشی صریح مواجه می‌کند که «اگر حرف نزنیم، پس جنگ کنیم؟»؛ سیگنالی را به جامعه بین‌المللی می‌فرستد و نشان می‌دهد در ایران، جریان خواستار پذیرش نظم جهانی فعال است.»

وزیر خارجه کشورمان روز گذشته خبر داد: فردا با معاون آقای گروسی دبیر کل آژانس بین‌المللی اتمی در خصوص چارچوب جدید مذاکره داریم و هیچ برنامه بازرسی و بازدید وجود ندارد.

یک سال از آغاز به کار دولت چهاردهم می‌گذرد؛ دولتی که هم از دل شرایطی خاص و بحرانی انتخاب شد هم با اتفاقی بحران‌زا کار خود را آغاز کرد هم در سال اول فعالیت با بزرگ‌ترین بحران نیم قرن اخیر ایران دست و پنجه نرم کرد. در چنین بستری ارزیابی عملکرد دولت نه برپایه وعده‌های انتخاباتی، بلکه باید براساس ظرفیت مقاومت و اقدام در میانه بحران‌ها سنجیده شود.

تصمیم رئیس‌جمهور برای تفویض کامل اختیارات به استانداران، نشان‌دهنده آرایش تمام‌عیار اضطراری کشور است؛ برنامه‌ای که با نگاه به سناریوهای محتمل بحران و جنگ طراحی شده تا مدیریت استان‌ها حتی در فقدان مرکز نیز بدون وقفه ادامه یابد.

بلاخره بعد از چند ماه تاخیر مستمری 13 هزار نفر از افراد تحت پوشش سازمان بهزیستی کشور که قطع شده بود، برقرار می شود. این تصمیم با حضور رئیس سازمان برنامه و بودجه و وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی گرفته و مقرر شد تا مستمر این افراد همانند رویه گذشته پرداخت شود.

معقول ترین و منصفانه ترین توصیه به رسانه‌های کشور این است که به کاروان وفاق ملی بپیوندند و حتی از این بالاتر، بیرق وفاق را در دست بگیرند و سپهر رسانه‌ای کشور را به نمایشگاهی باشکوه از نظرات مختلف تبدیل کنند و نشان دهند که همگی برای رفع مشکلات ذیل منافع ملی به اتفاق رسیده‌اند. این شاید خوشبینانه باشد اما دور از دسترس نیست به شرطی که اراده‌ای برای انجامش باشد.

انتصاب چهره‌هایی از اهل سنت کرد و بلوچ در مناصب ارشد مدیریتی در دولت پزشکیان، مصداق عدالت قومیتی، عمل به وعده وفاق ملی و حرکت در مسیر آرمان «همه با هم برای ایران» است. تکرار و تداوم این رویکرد، امنیت ملی را تحکیم و سرمایه اجتماعی را تقویت می کند.