اروپا (894 خبر)

نیاورانی نوشت: «جنجال اخیر اروپا بر سر مکانیسم ماشه، بیش از آن‌که ابزار فشار علیه ایران باشد، تلاشی مذبوحانه برای احیای نقش ازدست‌رفته اروپا در معادلات جهانی است؛ اروپایی که نه در اوکراین وزن دارد، نه در مذاکرات هسته‌ای، و حالا با تهدید به «اسنپ‌بک» به لات بی‌اثر بازار دیپلماسی بدل شده است.»[

دونالد ترامپ اعلام کرد ایالات متحده سامانه‌های پاتریوت را برای دفاع از اوکراین ارسال خواهد کرد، اما هزینه آن را باید اتحادیه اروپا پرداخت کند. او این اقدام را یک معامله تجاری خواند و گفت اوکراین به شدت به این تجهیزات نیاز دارد.

در بازی دوستانه میان نوریچ و نورثهمپتون، برخورد شدید بین برد هیلز و کامرون مک‌گیهان باعث خونریزی هر دو بازیکن شد. پس از مداخله پزشکان، یک درگیری فیزیکی جدید شکل گرفت که سوژه طنز فضای مجازی شد. نوریچ در نهایت با برتری 3-1این بازی را به پایان رساند.

آتش‌سوزی گسترده ناشی از موج گرما در جنوب فرانسه فرودگاه مارسی را تعطیل و شرایط بحرانی در منطقه ایجاد کرد.

در اقدامی کم‌سابقه، فروشگاه‌های زنجیره‌ای معتبر در انگلیس، ایتالیا و آلمان اعلام کرده‌اند که فروش محصولات ساخت اسرائیل را متوقف کرده‌اند. این تحریم‌ها که از سوی بزرگان بازار همچون کو-آپ و آلدی آغاز شده، نشان‌دهنده گسترش موج واکنش‌های اروپایی نسبت به سیاست‌های رژیم صهیونیستی است.

تصویب قانون تعلیق همکاری ایران با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی موجی از واکنش‌های بین‌المللی را به همراه داشت. درحالی‌که اروپا و آمریکا نسبت به افزایش خطر شکست دیپلماسی هشدار می‌دهند، روسیه و چین همچنان بر راه‌حل‌های مذاکره‌محور تاکید دارند و آژانس نیز از یک «ضربه سنگین» به نظام نظارتی سخن می‌گوید.

اکسیوس به نقل از دیپلمات‌های اروپایی گزارش داد که وزرای خارجه اروپا از عراقچی خواسته‌اند مستقیماً با دولت ترامپ وارد گفتگو شود، اما او این پیشنهاد را رد کرده است.

سیاست فشار حداکثری ترامپ علیه ایران، تنها یک نزاع دوجانبه نیست، بلکه آغازگر نظمی نوین و خطرناک در سطح جهانی است. اگر اروپا و جهان در مقابل این زورگویی نایستند، خود قربانی بعدی جاه‌طلبی‌های آمریکا و اسرائیل خواهند بود.

عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران با انتشار پیامی در شبکه اجتماعی ایکس به تروئیکاری اروپایی در خصوص هرگونه خطای راهبردی هشدار داد.

خبر آسوشیتدپرس پیرامون گزارش جدید رافائل گروسی درباره ذخایر 60 درصدی اورانیوم ایران، گرچه بُعدی فنی هم دارد، اما بوضوح ابزاری برای اعمال فشار سیاسی بر ایران نیز تلقی می‌شود.