غرب آسیا (169 خبر)

گزارش‌ها از افزایش درگیری‌ها در چند جبهه یمن حکایت دارد؛ حملات پهپادی و موشکی نیروهای مسلح یمن علیه مواضع نیروهای وابسته به عربستان و پاسخ‌های متقابل، نگرانی‌ها درباره تشدید بحران را افزایش داده است.

وزارت خارجه آمریکا در پی تشدید تنش‌های منطقه‌ای از سفارتخانه‌های این کشور در غرب آسیا خواسته، برنامه‌هایی برای ادامه فعالیت با تعداد محدودی از کارکنان آماده کنند.

مشاور رهبر معظم انقلاب اسلامی با تأکید بر لزوم رفع فوری محاصره 11 ساله یمن، انصارالله را رکن جنوبی جبهه مقاومت دانست که نقشی حیاتی در دفاع از مردم غزه ایفا می‌کند. وی همچنین با هشدار نسبت به دخالت قدرت‌های غربی در غرب آسیا، عربستان را به تغییر رویکرد و حمایت از آرمان فلسطین دعوت کرد.

ایران مدام تأکید دارد تنگۀ هرمز دیگر هیچ‌گاه به وضعیت پیش از جنگ 40 روزه برنخواهد گشت. تجربۀ اخیر نشان داد که خویشتن‌داری سی‌واندی سالۀ ایران مانع از تهاجم و تجاوز نمی‌شود.

بازگشت ناگهانی آمریکا به ادبیات تهدید علیه چین، تنها یک تغییر لحن دیپلماتیک نیست؛ بلکه نشانه‌ای از بازتعریف راهبرد واشنگتن پس از تحولات غرب آسیا، ناکامی در مهار ایران و تلاش برای احیای سیاست بحران‌سازی در مقیاس جهانی است.

نشت فسفر سفید از پایگاه هوایی آمریکا در کره جنوبی، بار دیگر پرسش‌های جدی درباره ماهیت زرادخانه‌های واشنگتن، استانداردهای دوگانه غرب و مخاطرات حضور نظامی آمریکا در جهان را پیش روی افکار عمومی و نهادهای بین‌المللی قرار داده است.

حملات مشترک آمریکا و عربستان به مواضع حشدالشعبی در عراق، فراتر از یک عملیات نظامی، نشانه ورود به مرحله‌ای تازه از بحران‌سازی منطقه‌ای است؛ اقدامی که با نقض حاکمیت بغداد، تشدید ناامنی و همزمانی معنادار با اربعین، اهدافی فراتر از میدان نبرد را دنبال می‌کند.

آمریکا هم‌زمان با ناکامی در تحقق اهداف ضدایرانی، با فعال‌سازی بازیگران جدید از یمن و لبنان تا اوکراین، در پی اجرای سناریوی فشار چندلایه برای تأمین امنیت رژیم صهیونیستی و تغییر موازنه راهبردی غرب آسیاست.

در سیاست بین‌الملل، خلأ قدرت هرگز دوام نمی‌آورد. هرگاه قواعد مشترک فروبپاشند، بازیگران برای پر کردن خلأ به ابزارهای سخت متوسل می‌شوند.در نتیجه نه امنیت بلکه رقابت دائمی است. غرب آسیا امروز دقیقاً در چنین نقطه‌ای ایستاده است؛ منطقه‌ای که از یک سو شاهد بازتعریف موازنه قدرت و از سوی دیگر فاقد معماری امنیتی بومی و پایدار است.

هشدار امنیتی آمریکا به اتباع خود، فراتر از یک توصیه کنسولی، بازتاب بحران‌های داخلی، فرسایش بازدارندگی نظامی، پیامدهای سیاست «اول اسرائیل» و تلاش کاخ سفید برای مدیریت همزمان فشارهای خارجی و ناکامی‌های داخلی ارزیابی می‌شود.