آلمان (400 خبر)

رسانه‌ها از آتش سوزی گسترده در کارخانه صنایع نظامی دیل که یکی از تامین کنندگان سامانه‌های پدافندی برای اوکراین است خبر می‌دهند.

آلمان هم دیروز صحنه ناآرامی‌های ناشی از درگیری پلیس با طرفداران فلسطین بود؛ این کشور که بعد از امریکا دومین تأمین‌کننده تسلیحات رژیم اسرائیل است، در مقابل درخواست شهروندانش برای توقف ارسال سلاح برای کشتار مردم غزه یک پاسخ داشت؛ مشت آهنین!

دولت آلمان اعلام کرد: این کشور بار دیگر حمایت از نهاد امدادرسانی سازمان ملل برای آوارگان فلسطینی را از سر خواهد گرفت.

شکل‌گیری دولت ائتلافی آلمان گرچه در ابتدا، امیدواری‌هایی را درباره تغییر ریل‌گذاری در معادلات امنیت داخلی، اقتصادی و سیاست خارجی ایجاد کرد اما تصمیمات نادرست «اولاف شولتز» در قبال جنگ اوکراین و عدم تمرکز بر معضلات اقتصادی داخلی، منجر به بازسازی قدرت دموکرات مسیحی‌ها شد.

گرچه نمایندگان پارلمان اروپا در جریان سخنرانی زلنسکی در بروکسل، بارها او را مورد تشویق ممتد خود قرار دادند اما درست پس از پایان این سخنان، شکاف‌های درون آتلانتیکی و اروپایی بر سر حدود و ثغور حمایت غرب از جنگ اوکراین نمایان شد!

وعده دوگانه «بنیامین نتانیاهو»، نخست‌وزیر [رژیم]اسرائیل برای نابودی حماس و بازگرداندن اسرای اسرائیلی بلندپروازانه و غیرممکن بود. او حالا در حالی که شش ماه از جنگ می‌گذرد، با خشم معترضان داخلی روبه‌روست که معتقدند او جنگ را برای نجات سیاسی خود ادامه می‌دهد و در جامعه جهانی هر روز به سوی منفورتر‌شدن حرکت می‌کند. به نظر نمی‌رسد در حال حاضر کسی برنده شود، اما بازنده‌های زیادی وجود دارد.

طی ماه‌های اخیر کی‌یف بارها به‌طور غیر مستند مدعی ارسال تجهیزات نظامی از سوی ایران به روسیه شده است. این ادعاها نشان‌دهنده اهداف از پیش تعیین شده‌ای است که از زوایای چندگانه قابل تأمل هستند.

در حالی که سکوت معنا دار و در اکثر مواقع همراهی اشکار امریکا و متحدان اروپایی رژیم صهیونیستی از جنایت مستمر تل آویو در غزه از این باریکه کوچک یک گورستان بزرگ برای کودکان، زنان و سایر افراد بی‌گناه ساخته است، لحن تند و معترض ایالات متحده و هم‌پیمانان اروپایی‌اش در محکومیت خشونت علیه فلسطینیان در کرانه باختری، سوال‌برانگیز شده و این سئوال را بوجود آورده که دلیل این استاندارد دوگانه چیست؟

بی‌تفاوتی مردم کشورمان به گزارش غیرمستند، سیاسی و جهت‌دار کمیته موسوم به «هیأت حقیقت‌یاب شورای حقوق بشر» درباره اعتراض‌‌های تابستان و پاییز 1401 که در هفته‌های گذشته منتشر شد، «سارا حسین» رئیس این کمیته را بر آن داشت تا در گفت‌وگویی به بازطرح ادعاهای مخدوش گزارش بپردازد؛ با این تفاوت که او در مصاحبه اخیرش اعتراف کرد، بن‌مایه گزارش، گفت‌وگوبا برخی افراد بوده و نه اسناد و مدارک قابل استناد.