تحریم (638 خبر)

تروئیکای اروپایی در ادامه اقدامات خود پس از نشست هفته قبل، تلاش بسیاری را برای تغییر ریل مذاکرات انجام داده‌اند تا از این رهگذر سه هدف «امتیازگیری از چین و روسیه»، «امتیازگیری از ایران» و «امتیازگیری از اتحادیه اروپا» را برآورده سازند.

در پی بررسی متون پیشنهادی ایران، فضایی واقع‌بینانه‌تر بر گفت‌وگوها حاکم و زمینه برای ورود به گفت‌وگوهای جزئی‌تر بیش از دور پیش فراهم شده و می‌توان گفت این بار، تروئیکای اروپا مجبور به بازی در چارچوب ابتکار عمل جمهوری اسلامی ایران شده است.

واشینگتن تاکنون نه تنها گامی برای اثبات حسنِ‌نیت خود برنداشته بلکه با تداوم استفاده از ابزار تهدید و تحریم آن هم در میانه مذاکرات، عملا به دنبال انتقال پیامی ستیزه‌جویانه است که با اظهارات مسئولین این کشور در خصوص علاقه‌مندی آمریکا برای دستیابی به توافق از مسیر مذاکرات در تناقض است.

مطالبه منطقی ایران برای ضمانت گرفتن از آمریکا نه تنها مانعی برای دستیابی به توافق نیست بلکه با توجه به تجربیات گذشته ارزش آن معادل کلیت شکل‌گیری توافق و پایداری آن است.

رییس سازمان برنامه و بودجه در دیدار با وزیر امور خارجه گفت: لایحه بودجه 1401 با فرض ادامه تحریم ها بسته شده، از ابتدا هم دولت گفته بود برای اقتصاد برنامه دارد و سفره مردم را به مذاکرات گره نخواهد زد.

معاون سیاسی وزیر خارجه جمهوری اسلامی ایران در مقاله‌ای در روزنامه انگلیسی «فایننشال‌تایمز» تصریح کرد که تمامی‌ طرف‌های برجام باید به این توافق پایبند بوده و غرب برای هرگونه نقض مفاد برجام تاوان بدهد.

علی باقری گفت: «هم‌اکنون عمل مهم‌تر از حرف است. باید ساز و کار شفاف و روشنی به ما پیشنهاد شود تا اطمینان حاصل کنیم که تحریم‌ها رفع خواهد شد. به چه دلیل قابل تصور دیگری درباره پیشرفت‌های فناوری ایران و برنامه هسته‌ای داخلی با ارزش ملی مصالحه کنیم؟»

تیم مذاکره‌کننده ایران برای رفع تحریم‌ها که از روز گذشته به سرپرستی علی باقری کنی راهی وین شده، متشکل از جمعی از برجسته‌ترین کارشناسان کشورمان در حوزه‌های مختلف حقوقی، بانکی و انرژی است.

دولت ایالات متحده با وجود آزمودن اراده ایران برای مقاومت در برابر هرگونه زورگویی و زیاده‌خواهی همچنان بر ادامه مسیر تهدید و فشار تاکید دارد.

شبکه آمریکایی ان‌بی‌سی به نقل از مقام‌های سابق این کشور نوشت:اگر گفت‌وگوها در وین با شکست مواجه شود، اوضاع به زودی می‌تواند شبیه به بن‌بست تنش‌آمیز بین ایالات متحده و ایران قبل از توافق هسته‌ای 2015 (برجام) شود.