چین (1621 خبر)

مذاکرات پکن را می‌توان در زمره دیدار رهبران سیاسی کشورهای موثر در نظام جهانی دانست که از قابلیت اثرگذاری بر سیاست بین‌الملل برخوردار است . نظام جهانی در شرایط موجود نشانه‌هایی از بحران و تعارض پر‌دامنه را منعکس می‌سازد.

سفر دونالد ترامپ به چین و دیدارهای او با شی‌جین‌پینگ در مجموع تلاشی از سوی آمریکا و چین برای کنترل تنش‌های میان دو طرف و تسهیل مسیر آینده برای همکاری‌های واشنگتن و پکن بوده است.

سفر رئیس جمهور آمریکا به چین گرچه با سر و صدای بسیاری انجام شد؛ اما اگر آقای ترامپ می‌دانست که در این سفر آنچه مدنظر او است حاصل نخواهد شد شاید با نگاه دیگری به این سفر می‌رفت. با برآورد دقیقی که وزارت خارجه آمریکا از نتایج سفر او در عرصه‌های مختلف سیاسی، اقتصادی و رسانه‌ای کرده بودند باز هم سفر او را به تعویق می‌انداختند.

نماینده چین در سازمان ملل پیش‌نویس قطعنامه ضدایرانی آمریکا درباره تنگه هرمز را نامناسب دانست و تاکید کرد تصویب آن به حل بحران کمکی نخواهد کرد.

دیلی بیست گزارش داد، ترامپ در تحقق نتایج مورد نظر خود در جریان سفر به چین شکست خورد.

رئیس جمهور آمریکا گفت: در مورد لغو تحریم‌های شرکت‌های نفتی چینی که نفت ایران را خریداری می‌کنند، تصمیم خواهم گرفت.

سفر دو روزه دونالد ترامپ به چین در حالی پایان یافت که بحران خاورمیانه و بسته بودن تنگه هرمز محور اصلی گفت‌وگوهای دو قدرت بود. با وجود اعلام پیشرفت در روابط و توافق‌های تجاری، نشانه‌ای از توافق عملی درباره ایران دیده نمی‌شود و پکن همچنان بر راه‌حل گفت‌وگو و پرهیز از فشار تأکید دارد.

وزیر خارجه چین با تأکید بر ضرورت جلوگیری از تنش‌های فاجعه‌بار، از مقامات ایران و آمریکا خواست تا اختلافات دیرینه خود، به‌ویژه در موضوع هسته‌ای و تنش‌های مرزی اخیر را، صرفاً از طریق میز مذاکره و گفت‌وگوی مستقیم حل‌وفصل کنند.

مرکل در مصاحبه‌ای با مجله فوکوس گفت: «خروج ایالات متحده از ناتوبه نفع اروپا نیست و من کاملاً مطمئن هستم که به نفع آمریکا نیز نیست.»

سفر ترامپ به چین بیش از یک دیدار دیپلماتیک، نماد افول یک‌جانبه‌گرایی آمریکا و تثبیت نقش چین در نظم چندقطبی بود؛ سفری که قدرت‌نمایی پکن و ناکامی راهبردی واشنگتن را آشکار ساخت.