ترامپ (2274 خبر)

خبرگزاری رویترز گزارش داد که صادرات نفت ونزوئلا که پیشتر به دلیل تحریم‌های آمریکا کاهش یافته بود، اکنون به‌طور کامل متوقف شده است. این توقف صادرات همزمان با دستگیری نیکولاس مادورو، رئیس‌جمهور ونزوئلا و همسرش در کاراکاس توسط نیروهای آمریکایی صورت گرفته است.

شانه‌های گذار و کنش عملیاتی پرشدت امریکا و اسراییل در فرآیند «تغییر رژیم از درون» به گونه مشهودی انعکاس داشته است. شکل‌گیری و اتخاذ چنین راهبردی نیازمند زیرساخت‌های اقتصادی، دیپلماتیک و امنیتی است.

رسانه‌های عبری به نقل از تحلیل‌های خود اعلام کردند که جنگ واقعی در ونزوئلا بر سر منابع نفت است و به گفته آنها، ترامپ از مواد مخدر تنها بهانه‌ای برای محاصره نفت استفاده می‌کند.

برنی سندرز، سناتور ایالت ورمونت، تاکید کرد که ترامپ هیچ‌گونه مجوز قانونی برای حمله به کشورهای دیگر ندارد و باید به بحران‌های داخلی آمریکا بپردازد، نه ماجراجویی‌های نظامی.

دفتر ریاست جمهوری کوبا در پاسخ به ترامپ اعلام کرد که اینجا حیاط خلوت شما یا سرزمین مورد مناقشه نیست. ما دکترین مونرو، پادشاهان و امپراتوران منسوخ شده را نمی‌پذیریم و به رسمیت نمی‌شناسیم.

پس از حمله نظامی آمریکا به ونزوئلا و تحولات اخیر در ابن کشور و هم‌زمان با اظهارات تهدیدآمیز دونالد ترامپ درباره نحوه مواجهه ایران با اعتراضات اجتماعی، این پرسش جدی مطرح شده است که آیا تهران می‌تواند هدف بعدی ماجراجویی‌های واشنگتن باشد یا آنچه در جریان است، بخشی از یک جنگ ترکیبی و فشار چندلایه است.

تهدید دونالد ترامپ به «نجات معترضان» در ایران، در حالی مطرح می‌شود که کارنامه آمریکا از کودتا و جنگ تا تحریم و مداخله، روایت متفاوتی از این ادعای به اصطلاح انسان‌دوستانه ارائه می‌دهد.

وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران با صدور بیانیه ای حمله نظامی آمریکا به ونزوئلا و نقض فاحش حاکمیت ملی و تمامیت سرزمینی این کشور را به شدت محکوم کرد.

دو شرکت بزرگ انرژی بادی «اورستد» دانمارک و «اکوینور» نروژ که پروژه‌های فراساحلی در آمریکا دارند، علیه دستور دولت ترامپ برای توقف فعالیت‌شان اقامه دعوی کردند و از دادگاه خواستار صدور حکم مقدماتی برای ادامه اجرای پروژه‌ها شدند.

اعتراضات اخیر بیش از آنکه پدیده‌ای تازه باشد، ادامه مسیری ناتمام است که از آبان 1398 آغاز شد؛ مسیری با ریشه‌های عمیق اقتصادی. اما این‌بار، صدای معیشت در میان هیاهوی بازیگران خارجی و پروژه‌های سیاسی چنان پیچیده شده که مطالبه واقعی مردم در معرض فراموشی قرار گرفته است .