ترامپ (4728 خبر)

در واکنش به اظهارات دونالد ترامپ درباره مدیریت و فروش نفت ونزوئلا، سخنگوی سازمان ملل تأکید کرد منابع طبیعی هر کشور، از جمله نفت ونزوئلا، متعلق به مردم همان کشور است و نباید به ابزاری سیاسی تبدیل شود.

دونالد ترامپ با امضای یک فرمان اجرایی، حمایت آمریکا از 66 سازمان و نهاد بین‌المللی را متوقف کرد؛ اقدامی بی‌سابقه که می‌تواند نظم همکاری‌های جهانی، از محیط زیست تا حقوق بشر، را با چالش جدی روبه‌رو کند.

گزارش تازه وال‌استریت ژورنال از برنامه‌ای جنجالی پرده برداشته که به گفته ترامپ می‌تواند قیمت نفت را تا 50 دلار کاهش دهد؛ طرحی که نام ونزوئلا و کنترل بلندمدت صنعت نفت آن را در کانون توجه قرار داده است.

«عبدالرضا رحمانی فضلی» سفیر ایران در چین در واکنش به اظهارت اخیر ترامپ علیه ایران گفت: ایران برنامه‌های متعددی تدوین کرده و در صورت حمله، اقدامات دفاعی و تهاجمی ضروری را اتخاذ خواهد کرد.

سخنگوی کاخ سفید گفت: رئیس جمهور ترامپ و دولت گزینه های مختلفی را برای بدست آوردن کنترل گرینلند از جمله با کمک نیروهای نظامی، مورد بررسی قرار می دهند. رئیس‌جمهور ترامپ بارها تأکید کرده که دستیابی به گرینلند اولویت امنیت ملی ایالات متحده است و برای بازدارندگی رقبا در منطقه شمالگان حیاتی است.

رئیس‌جمهور آمریکا به‌طور خصوصی به متحدان و مقام‌های ارشد دولت خود گفته است که خواهان خروج ایران، روسیه و چین از نیم‌کره غربی است و فشار بر ونزوئلا برای قطع همکاری با این کشورها نخستین و مهم‌ترین گام در این مسیر محسوب می‌شود.

رئیس‌جمهور آمریکا با حمله به ناتو گفت: من به تنهایی به 8 جنگ پایان دادم. نروژ، عضو ناتو، احمقانه تصمیم گرفت جایزه صلح نوبل را به من ندهد. اما این مهم نیست! مهم این است که من میلیون‌ها نفر را نجات دادم.

ادعای رئیس جمهوری آمریکا مبنی بر تحویل بین 30 تا 50 میلیون بشکه نفت خام تحریم‌شده ونزوئلا به واشنگتن، به کاهش قیمت نفت منجر شد؛ در این بین، به گفته رویترز، احتمالا پکن ظرف ماه‌های آتی، به نفت ایران و روسیه روی خواهد آورد.

جان بولتون مشاور اسبق امنیت ملی آمریکا درباره تهاجم ترامپ به ونزوئلا گفت: ترامپ دراین‌باره خیلی گیج شده است و تصور نمی‌کنم او درباره آنچه صحبت می‌کنیم، درکی داشته باشد.

ادعای دوباره آمریکا درباره تصرف گرینلند، نه صرفاً یک مناقشه جغرافیایی، بلکه نماد آشکار افول قدرت، استقلال و اعتبار راهبردی اروپاست؛ قاره‌ای که میان اعتراض لفظی، وابستگی امنیتی و ناتوانی عملی، در برابر یکجانبه‌گرایی واشنگتن گرفتار شده است.