ترامپ (4900 خبر)

تصمیم «دونالد ترامپ» درباره اقدامات آمریکا در قبال ایران به ارزیابی‌های «استیو ویتکاف» و «جرد کوشنر» درباره جدیدترین پیشنهاد تهران وابسته است.

قیمت نفت در پی افزایش تنش‌های آمریکا در خاورمیانه و سیاست‌های تجاری دولت ترامپ، به بالاترین سطح هفت ماه گذشته رسید و برنت به 72.08 دلار صعود کرد.

مسئله ای که امروز به شکاف میان ترامپ و فرماندهان نظامی منجر شده توان حمله به ایران نیست؛ نداشتن نقشه برای فردای حمله است. آمریکا میتواند شلیک کند اما نمی داند زنجیره پیامدهای پس از پاسخ ایران را چگونه جمع کند. بازدارندگی امروز از تبعات نامعلوم آغاز جنگ می آید نه کمبود سلاح.

تهران هشدار داده هرگونه حمله، حتی اگر با «تغییر عامل مستقیم» انجام شود، جنگی تمام‌عیار تلقی خواهد شد. در حالی‌که واشنگتن می‌کوشد با واگذاری مسئولیت حمله به ایران به تلاویو از برچسب آغازگر جنگ بگریزد، پیام ایران روشن است: دامنه پاسخ، با جابه‌جایی مسئولیت تغییر نمی‌کند.

درز هم‌زمان روایت سه رسانه جریان اصلی آمریکا از ارزیابی منفی عالی‌ترین مقام نظامی این کشور درباره جنگ با ایران، یک خبر معمولی نیست؛ این یک پیام هشداردهنده از درون ساختار قدرت آمریکاست که نشان می‌دهد جنگ، پرهزینه‌تر و کنترل‌ناپذیرتر از آن چیزی است که ترامپ قصد دارد در افکار عمومی باز نمایی کند.

زلنسکی در گفت‌وگو با CNN از آمریکا خواست از جنگ اوکراین کناره‌گیری نکند و تأکید کرد نقش واشنگتن در این درگیری بسیار بزرگ و تعیین‌کننده است.

ترامپ در شبکه اجتماعی خود، تروث سوشال باردیگر ضمن تهدید ایران نوشت: «این من هستم که تصمیم می‌گیرم. ترجیح می‌دهم توافقی حاصل شود تا اینکه نشود، اما اگر به توافق نرسیم، آن روز برای آن کشور بسیار بد خواهد بود و بسیار متاسفانه برای مردمش نیز، زیرا آنها مردمی بزرگ و فوق‌العاده هستند و چنین چیزی هرگز نباید برایشان رخ می‌داد.»

پایگاه خبری «اکسیوس» در گزارشی نوشت که «دونالد ترامپ» رئیس‌جمهور آمریکا در روزهای اخیر در گفت‌وگوهای خصوصی با مشاوران و نزدیکانش سوالی تکراری را درباره انتخابات ریاست‌جمهوری 2028 آمریکا مطرح کرده است: «مارکو روبیو یا جی‌دی ونس؟»

رئیس‌جمهور اوکراین ضمن ابراز امیدواری نسبت به خاتمه جنگ این کشور، از همتای آمریکایی خود ملتمسانه خواست که در کنار اوکراین بماند.

دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا خود را با روسای‌جمهور پیشین این کشور مانند آبراهام لینکلن و جان اف. کندی، مقایسه و ادعا کرد که فقط «روسای‌جمهور تاثیرگذار» مانند آن سه نفر و خودش، هدف خشونت قرار می‌گیرند.