ترامپ (4342 خبر)

رئیس‌جمهور آمریکا در تازه‌ترین اظهارات خود درباره ایران، ضمن تأکید بر مخالفت با دستیابی تهران به سلاح هسته‌ای، از احتمال ادامه مذاکرات و تمایلش برای دستیابی به توافق سخن گفت.

روزنامه وال استریت ژورنال با استناد به دیدگاه کارشناسان مستقل نظامی و ارزیابی اطلاعات دفاعی آمریکا نوشت: برخلاف ادعای دونالد ترامپ، ایران موانع زیادی برای تولید موشک قاره‌پیمایی که قادر به رسیدن به آمریکا باشد، دارد.

گاردین در گزارشی تحلیلی نوشت: «دونالد ترامپ زمانی به مخالفت خود با جنگ عراق می‌بالید اما ماجرای ایران نشان می‌دهد موضع او درباره درگیری‌های خارجی همواره در حال تغییر است.»

ماجراجویی‌های اخیر دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا در منطقه و ایجاد وحشت از تبعات آن برای اسرائیل، باعث خسارت‌های چند میلیاردی بورس تل آویو شده است.

رویترز گزارش داد که ادعای دونالد ترامپ درباره نزدیک بودن توانایی ایران برای هدف قرار دادن خاک آمریکا در گزارش‌های اطلاعاتی ایالات متحده تایید نشده و اغراق‌آمیز به نظر می‌رسد. این موضوع استدلال ترامپ برای حمله احتمالی به ایران را با تردید مواجه کرده است.

ترامپ سیاست خارجی آمریکا را از مسیر نهادهای رسمی خارج کرده و به حلقه‌ای محدود و معتمد سپرده است؛ مدلی مبتنی بر معامله‌گری، توافق‌های سریع و دیپلماسی شخصی که می‌کوشد بن‌بست‌های غزه، ایران و اوکراین را با «اول بله را بگیر» بشکند.

ونس می‌گوید جنگ با ایران محدود و کنترل‌پذیر است تا کنگره نترسد و اختیارات جنگی رئیس‌جمهور بسته نشود؛ اما هشدار رهبر نقلاب کاملاً معتبر است: هر حمله محدود آمریکا، منطقه را به سمت جنگ گسترده می‌برد. انتقال اطلاعات غلط جنگ‌طلبان به ترامپ می‌تواند واشنگتن را وارد محاسبه‌ای خطرناک کند.

مصاحبه اخیر جی‌دی ونس درباره تبعات جنگ با ایران، بیش از آنکه نشانه تصمیم قطعی واشنگتن باشد، تلاشی برای پنهان کردن عدم‌قطعیت‌های بزرگ در گزینه حمله نظامی است؛ آن هم در شرایطی که مذاکرات ژنو جلو رفته و کنگره به‌دنبال محدودسازی اختیارات جنگی رئیس‌جمهور است.

معاون رئیس‌جمهور آمریکا در گفت‌وگو با واشنگتن‌پست اعلام کرد واشنگتن گزینه دیپلماتیک را در قبال ایران ترجیح می‌دهد، هرچند تصمیم نهایی به رفتار تهران بستگی دارد. وی در عین حال مدعی شد گزینه اقدام نظامی نیز روی میز است اما آمریکا وارد جنگی طولانی‌مدت در خاورمیانه نخواهد شد.

دونالد ترامپ شاید هرگز رئیس‌جمهور نمی‌شد اگر واکنش‌های منفی به جنگ عراق که اعتماد به رهبران نظام را از بین برد، نبود. بنابراین، طعنه‌آمیز است که او در حال تقلید از برخی مواضع لفاظانه و محاسبات اشتباه استراتژیک باشد که بوش را پس از سال 2003 به فاجعه در خاورمیانه سوق داد.