ایران (6119 خبر)

همواره یکی از اصلی ترین مولفه های قدرت هر تمدنی، جمعیت و نیروی کار جوان آن کشور است.

تدوین سند راهبردی روابط ایران و چین مدتی است که عده ای را نگران و آشفته کرده است اما این نگرانی و کمپین‌های وابسته به آن تلاش فرصت‌طلبانه عده‌ای است که نه از محتوای آن خبر دارند و نه دلشان برای ایران سوخته است.

سخنگوی وزارت امور خارجه با تاکید بر اینکه اراده سیاسی رهبران دو کشور بر توسعه و تعمیق روابط راهبردی دو جانبه است، گفت: پس از نهایی شدن مذاکرات، سند همکاری ایران و چین برای طی مراحل قانونی به نمایندگان مردم در مجلس شورای اسلامی تقدیم خواهد شد.

سخنگوی وزارت امور خارجه در توئیتی به «برنامه همکاری‌های جامع ایران و چین» اشاره کرد و نوشت: شگرد کهنه دروغ‌پردازی برای دریافت جزئیات و اطلاعات صحیح راه به جایی نخواهد برد.

حدود یک هفته بعد از حادثه در سایت هسته‌ای نطنز هنوز ابعاد این قضیه به‌طور دقیق مشخص نشده است.

مسئله نطنز و عملیات‌های روانی‌ سنگین پیرامون آن نهایتاً یک هدف را دنبال می‌کند و آن طرح این پرسش که "حالا ابتکار عمل در دست کیست؟"؛ این متن بنا دارد به این موضوع بپردازد.

تلاش محور رسانه‌ای عبری ـ عربی برای ایجاد جنگ روانی و تحت الشعاع قرار دادن مخاطبین خود تماما در راستای فشار برای واکنش جمهوری اسلامی ایران و عدول از سیاست راهبردی صبر استراتژیک است تا بدین وسیله دست آمریکا را برای جلسه ارائه قطعنامه پیشنهادی این کشور در راستای تمدید مجدد تحریم تسلیحاتی ایران باز گذاشته و با آغاز نمودن یک جنگ ترامپ را برای فرار از سرنوشت خطرناک پیش رویش در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در سال جاری یاری نمایند.

حمله به مراکز هسته‌ای در هیچ کجای دنیا مورد قبول نیست بنابراین اگر این امر برای ایران مسجل شود که این اقدام از سوی واشنگتن ، تل آویو یا ریاض صورت گرفته است چنین اقدامی به معنای عبور از خطوط قرمز ایران خواهد بود.

در ایران منابع طبیعی و همچنین نیروهای خلاق و آماده به کار با ظرفیت های بالا کم نیستند و تنها زمانی می توانند در پویایی چرخه اقتصادی و جهش تولید موثر باشند که نقش دولت و شهروندان مکمل یکدیگر قرار گیرند.

شکست آمریکا در نشست شورای امنیت که نزد تحلیلگران مسائل بین الملل دلیلی دیگر بر انزوای ترامپ در عرصه بین المللی و عدم پذیرش یکجانبه‌گرایی آمریکا از سوی دیگر اعضاء شورای امنیت تلقی شد، واکنش‌های زیادی را در پی داشت، به گونه‌ای که «برایان هوک» و «مایک پمپئو» را به تکرار مواضع ایران‌هراسانه واداشت.