برجام (878 خبر)

سخنگوی وزارت امور خارجه در مصاحبه اختصاصی با روزنامه گاردین گفت: اگر همه به برجام بازگردند، ما هم این کار را خواهیم کرد. بله. چون برجام پشتوانه قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل را دارد. ما عضو شورای امنیت نیستیم. آن قطعنامه توسط ایالات متحده پیشنهاد شد و با اجماع، از جمله با رأی بریتانیا و فرانسه، تصویب شد.

فعال‌سازی فرآیند مکانیسم ماشه از سوی اروپا، تهدید کننده ابزار گفت‌وگو و عاملی تازه برای انسداد مسیر دیپلماسی و تشدید بحران خواهد بود.

مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، اعلام کرد که ایالات متحده از فعال‌سازی روند بازاعمال تحریم‌ها علیه ایران استقبال می‌کند و با سه کشور اروپایی و اعضای شورای امنیت همکاری خواهد کرد. وی همچنین گفت که آمریکا آماده مذاکره مستقیم با ایران است.

وزرای امور خارجه فرانسه، آلمان و بریتانیا و مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا با عراقچی تماس گرفتند و از قصد خود برای اطلاع‌رسانی به شورای امنیت خبر دادند. وزیر امور خارجه این اقدام را غیرقانونی دانست و تأکید کرد: ایران برای حفظ حقوق و منافع ملی خود پاسخ مناسب خواهد داد.

تروئیکای اروپایی با نامه به شورای امنیت مکانیزم بازگشت تحریم‌ها علیه ایران را فعال کردند؛ تهران هشدار داد به نحو مقتضی به اقدام غیرقانونی و ناموجه سه کشور اروپایی پاسخ خواهد داد.

روابط ایران و اروپا در سال‌های اخیر با پیچیدگی‌های جدی و خلأهای عمیق در عرصه گفت‌وگو و گفتمان‌سازی رو‌دررو شده است. این وضعیت صرفا محدود به پرونده هسته‌ای نیست، بلکه در حوزه سیاسی تقریبا همه تعاملات به موضوع هسته‌ای تقلیل یافته و ابعاد گسترده‌تر روابط دو طرف به حاشیه رفته است.

گفت‌وگوهای ایران و سه کشور اروپایی عضو برجام در ژنو برگزار شد. این گفت و گوها ساعتی قبل به پایان رسید .در پایان این گفت و گو منبعی آگاه به اکسیوس گفت این نشست «فاجعه‌بار نبود»، اما به پیشرفتی هم منجر نشد.

در یک نگاه کلی، مکانیزم حل و فصل اختلافات برجام طبق بند 36 برجام به نحوی طراحی شده است که پس از فعال شدن، مدت‌زمان محدودی به کمیسیون مشترک برجام برای حل اختلاف طرفین در اجرای برجام زمان داده و پس از آن، موضوع را به شورای امنیت سازمان ملل ارجاع می‌دهد.

مکانیسم ماشه که در دل برجام و ذیل قطعنامه 2231 شورای امنیت طراحی شد، بار دیگر در کانون توجه رسانه‌ها و محافل سیاسی قرار گرفته است. اما تجربه تحریم‌های گذشته نشان می‌دهد که بازگشت احتمالی تحریم‌های سازمان ملل تفاوتی بنیادین در وضعیت اقتصادی ایران ایجاد نمی‌کند و بیش از هر چیز ابزاری سیاسی و روانی است.