سفر سه‌روزه امانوئل مکرون به دهلی نو، صرفاً یک دیدار دوجانبه نیست؛ نشانه‌ای از تلاش پاریس برای احیای نقش جهانی، فرار از فشارهای داخلی و بازتعریف جایگاه اروپا در نظم نوینی است که با محوریت شرق در حال تثبیت است. این سفر، تلاقی نیازهای اقتصادی فرانسه و بازیگری چندلایه هند را آشکار می‌کند.

دومین دورمذاکرات غیرمستقیم ایران و آمریکا بامیانجی‌گری عمان در اقامتگاه سفیر این کشوردر ژنو پایان یافت. در این دورریاست هیات ایرانی را سیدعباس عراقچی و ریاست هیات آمریکایی را ویتکاف برعهده داشت وتمرکز اصلی گفت‌وگوها برموضوع هسته‌ای و رفع تحریم‌های واشنگتن علیه تهران بود.عراقچی در پایان مذاکرات گفت: بر سر یک سری اصول راهنما توانستیم یک موافقت کلی پیدا کنیم.

دونالد ترامپ را نباید صرفاً یک فرد یا یک کنشگر شخصی تلقی کرد؛ او نمادی از ساخت قدرت و نظام تصمیم‌گیری در ایالات متحده است. نمادی از جریانی که تا حد زیادی از نهادگرایی و دیپلماسی مبتنی بر چندجانبه‌گرایی فاصله گرفته و الگوی رفتاری خود را بر «گزینه خشم» و سیاست فشار و تهدید استوار کرده است. طبیعی است که کار کردن در چنین فضایی بسیار دشوار خواهد بود.

اظهارات اخیر رهبر معظم انقلاب درباره ضربه پذیر بودن قدرت‌های نظامی و امکان زمین‌گیر شدن ارتش‌های به‌ظاهر قدرتمند، نه یک موضع‌گیری احساسی، بلکه بیان فشرده یک محاسبه راهبردی است؛ محاسبه‌ای که منطق تهدید را به چالش می‌کشد و بازدارندگی فعال ایران را توضیح می‌دهد.

سفر لیندسی گراهام به تل‌آویو و ادعاهای ضدایرانی او، تلاشی آشکار برای القای انسجام کامل میان دونالد ترامپ و بنیامین نتانیاهو و سوق دادن آمریکا به گزینه نظامی است؛ مسیری که می‌تواند به باتلاقی پرهزینه برای واشنگتن تبدیل شود.