سیاسی

رسانه آمریکایی المانیتور از نقش مستقیم جنگنده‌های اف-22 و اف-35 در حملات اخیر به تأسیسات ایران خبر داد. به گفته وزیر دفاع آمریکا، این هواپیماهای رادارگریز در اسکورت بمب‌افکن‌های بی-2 در تجاوز اخیر به کار گرفته شدند؛ افشایی که پیامدهای جدی در پی دارد.

رئیس‌جمهور ایران در گفت‌وگو با تاکر کارلسون تأکید کرد: «ما هیچ‌وقت به‌دنبال سلاح هسته‌ای نبوده‌ایم، نیستیم و نخواهیم بود. ایران همواره به‌دنبال وحدت داخلی و صلح با همسایگان و جهان است.»

تام هومن، مشاور سابق دولت ترامپ اعلام کرد که بیش از 250 تبعه ایرانی در خاک آمریکا بازداشت شده‌اند. گزارش اداره گمرک و حفاظت مرزی آمریکا نیز ضمن تأیید این خبر، برخی از این افراد را به دلایل امنیتی در حال بررسی معرفی کرده است.

دستمالی نوشت: «حالا که بحث بازگرداندن اتباع غیرمجاز افغان داغ شده، غالب نگاه‌‌‌ها، صرفا روی سرفصل حساسیت‌‌‌های امنیتی است و هنوز هم خبری از ارزیابی فراگیر و نظریات آینده‌نگرانه نیست.»

انبارلویی نوشت: «در جنگ 12 روزه، ایران اسلامی نه‌تنها در برابر تجاوز آشکار صهیونیست‌ها ایستاد، بلکه با نمایشی از عقلانیت، قدرت و مشروعیت جهانی، به الگوی مقاومت نوین در جهان بدل شد؛ ایرانی که امروز بر قله اقتدار ملی، منطقه‌ای و بین‌المللی ایستاده است.»

پس از گفت‌وگوی رئیس‌جمهور با مجری آمریکایی، رسانه‌های داخلی واکنش‌های متضادی داشتند. از تقدیر از ادبیات متفاوت گرفته تا نقد نرم‌گویی و ضعف فنی، این مصاحبه به بحثی داغ بدل شد. اما آیا زبان آرام به معنای ضعف است؟

هاشمی‌طبا نوشت: «حمله ددمنشانه و گستاخانه اسرائیل به ایران، باید موجب بیدارشدن خیل عظیمی از خواب‌رفتگان و عینک‌به‌چشم‌ها شده باشد، به شرط آنکه خود را به خواب نزنند؛ چراکه بیدار‌کردن انسان خواب‌رفته ممکن است، اما هرگز نمی‌توان آن که خود را به خواب زده است، بیدار کرد.»

کارلسون تأکید دارد مردم آمریکا باید حقیقت درباره ایران را بشنوند. او مصاحبه با رئیس‌جمهور ایران را پنجره‌ای تازه به سمت واقعیت‌ها می‌داند.

عبدی نوشت: «مصوبه مجلس با عنوان «طرح تشدید مجازات جاسوسی و همکاری با رژیم صهیونیستی و دولت‌های متخاصم علیه امنیت و منافع ملی» مثل همه طرح‌های دیگر این مجلس و مجلس قبل عنوانی دارد که لزوما همسو با محتوایش نیست.‌»

همکاری سازمان انتقال خون ایران با سازمان انرژی اتمی، منجر به ساخت دستگاه پیشرفته «اشعه خون» شده است؛ دستگاهی حیاتی برای بیماران خاص که پیش از این تنها چند کشور توان تولید آن را داشتند. این موفقیت گامی مهم در خودکفایی و ارتقاء سلامت عمومی محسوب می‌شود.