سیاسی

رئیس مجلس شورای اسلامی در مطلبی خطاب به رئیس کنست (پارلمان رژیم صهیونیستی) نوشت: جهان شاهد بزرگترین نسل کشی به دست شماست، مایه ننگ بشریت هستید.

سرپرست سفارت جمهوری اسلامی ایران در کابل در گفت‌وگویی تفصیلی با تلویزیون 1 افغانستان به بسیاری از پرسش‌ها و شائبه ها در خصوص بحث نحوه بازگشت اتباع افغانستان به کشورشان پاسخ داده است.

سفارت جمهوری اسلامی ایران در اسلام‌آباد برخی اخبار جعلی منتسب به سفیر کشورمان در برخی از صفحات مجازی پیرامون رویه های صدور روادید یا مراجعه حضوری افراد به مرزهای مشترک را قویا تکذیب کرد.

در جلسه شورای برنامه‌ریزی آب استان زنجان، رئیس‌جمهور هشدارآمیز نسبت به وضعیت منابع آبی کشور، به‌ویژه پایتخت، واکنش نشان داد و گفت اگر کنترل مصرف در تهران اتفاق نیفتد، پاییز با کاهش جدی منابع پشت سدها مواجه خواهیم شد.

آمریکا در حالی از مذاکره با ایران سخن می‌گوید که هم‌زمان، شدیدترین تحریم‌ها از سال 2018 تاکنون علیه ایران را اعمال کرده و با همکاری رژیم صهیونیستی، به تأسیسات حیاتی ایران حمله کرده است؛ تحریم‌هایی که در ابعاد یک جنگ طراحی شده‌اند و بار دیگر دیپلماسی را به ابزار فشار بدل کرده‌اند.

پس از آخرین دیدار و مذاکرات بین نیکول پاشینیان، نخست وزیر ارمنستان و الهام علی‌اف، رییس‌جمهور آذربایجان که در ابوظبی برگزار شد، اطلاعاتی منتشر شد که نشان می‌داد دستور کار اصلی این نشست موضوع به اصطلاح کریدور زنگزور بوده است.

یکی از زمینه‌های تحلیل وضعیت کنونی جامعه ایران، فهم واقعیت‌های اجتماعی از منظرگاه مطالعات افکار عمومی است که عمدتاً در قالب پیمایش‌های ادراکی (نظرسنجی از وقایع یا مبتنی بر سناریوپردازی) سامان می‌پذیرد.

روابط ایران و مصر پس از انقلاب به‌ویژه بعد از ترور انور سادات عملاً به نقطه‌ قطع کامل روابط رسمی دو کشور منجر شد.

عباس عراقچی شرط اصلی ایران برای ازسرگیری مذاکرات هسته‌ای با آمریکا را جبران خسارات جنگ، ارائه تضمین‌های مشخص و به رسمیت شناختن حق غنی‌سازی عنوان کرد. او تأکید کرد تهران تسلیم فشار و تهدید نخواهد شد.

با گذشت کمتر از دو ماه از جنگ 12 روزه، آرام آرام نشانه‌هایی از بازگشت تنش‌های سیاسی و شکاف‌های نهادی به فضای عمومی کشور دیده می‌شود. آنچه در ابتدا به عنوان بازگشت به روال عادی یا عادی‌سازی اوضاع قلمداد می‌شد، اکنون بعضاً به صورت مناقشات علنی بروز یافته است.آیا صلح، شکاف‌آفرین‌تر از جنگ است؟ یا آن‌که ما هنوز ابزارهای حکمرانی در شرایط پساجنگ را نیاموخته‌ایم؟