سیاسی

طی حدود 2ماه گذشته بحث‌های گسترده‌ای در سطوح مدیریتی و کارشناسی تحت عناوینی مانند «اعمال حاکمیت ایران بر تنگه هرمز»، «مدیریت تنگه»، «دریافت عوارض عبور» و «دریافت وجوهی برای ارائه خدمات» در جریان بوده و در مجلس نیز طرحی در این خصوص تهیه شده‌ است.

در یادداشت دیروز درباره گریزناپذیری از پذیرفتن مذاکره برای هر دو طرف جنگ نوشتم. در این میان طرفی که موضع قوی و بالاتر را دارد در صورت ضرورت و نیاز می‌تواند شرط‌های خیلی نامتعارفی بگذارد تا طرف دیگر نپذیرد و به جنگ ادامه بدهد. در این یادداشت می‌خواهم به پاسخ این پرسش بپردازم که چه کسی باید مذاکره کند؟

اصل معروف نهم قانون اساسی، آزادی‌های مشروع مردم را غیرقابل تعطیل می‌داند. در فراز پایانی این اصل به صراحت مقرر شده است «هیچ‌کس نمی‌تواند به نام حفظ استقلال و تمامیت ارضی کشور آزادی‌های مشروع را حتی با وضع قوانین و مقررات سلب کند».

سفیر و نماینده دائم ایران نزد سازمان ملل متحد در نامه ای به دبیرکل سازمان ملل و شورای امنیت اعلام کرد: جمهوری اسلامی ایران طبق حقوق بین‌الملل، حق کامل دارد در برابر اقدامات گستاخانه و دزدی دریایی آمریکا مقابله کند.

رئیس مجلس شورای اسلامی در شب ولادت امام رضا(ع) دلنوشته‌ای یه یاد رهبر شهید منتشر کرد.

سفیر کشورمان در پکن با تأکید بر سیاست «عزت، حکمت و مصلحت» گفت ایران آماده گفت‌وگو و اعتمادسازی است، اما در برابر مذاکراتی که نتایج آن از پیش تعیین شده باشد، مقاومت خواهد کرد. او افزود صلح پایدار تنها با قدرت دفاعی و بازدارندگی قابل تحقق است.

هشت خبرنگار خارجی با سفر به بندرعباس به شمال تنگه هرمز رفتند تا واقعیت میدان را روایت کنند.

نایب‌رئیس مجلس از تصمیم تازه در نشست مشترک مجلس و وزارت علوم خبر داد و گفت دانشگاه‌هایی که در معرض تهدید مستقیم نیستند، موظف به برگزاری کلاس‌های حضوری هستند؛ همچنین امتحانات نهایی 15 روز پس از پایان جنگ و کنکور سراسری 45 روز بعد برگزار می‌شود.

هیئت وزیران به شورای عالی امنیت ملی اختیار داد بر اساس وظایف قانونی نسبت به اعلام فهرست اشخاص، گروه‌ها و سازمان‌های تروریستی اقدام کند.

نمایندگی ایران در سازمان ملل اعلام کرد اقدامات آمریکا ناوبری بین‌المللی در خلیج فارس و تنگه هرمز را به خطر می‌اندازد و پیامدهای احتمالی آن بر عهده واشنگتن خواهد بود.