سیاسی

بیش از 4 دهه از نظام جمهوری اسلامی می‌گذرد و باید اینگونه می‌بوده که روند انتخابات و معرفی کابینه خیلی شسته و رفته و بدون بحث و ایجاد سوال و اتفاق بیفتد.

کابینه پیشنهادی عملگراست و اگر کلیت آن رای بیاورد دولت موفق خواهد شد. در غیر این صورت، نه

انگار تشتی آب سرد بر روی آنان ریخته باشند. انتظارشان بسیار بود و آنچه حاصل شد، بسیار اندک. پرسش اصلی این است که بسیاری از انتظارات نادرست بود؛ یا آنچه حاصل آمده است و متناسب با آن انتظار نمی‌نماید، باید به چالش کشید؟ به نظر می‌رسد هر دو سوی این معادله، نیازمند تجدیدنظر و نقد است.

اسامی وزرای پیشنهادی دولت مسعود پزشکیان، نهمین رئیس‌جمهور ایران روز یکشنبه 21 مرداد برای بررسی در مجلس و اخذ رأی اعتماد از نمایندگان به خانه ملت داده شد.

معاون راهبردی رئیس‌جمهوربا اشاره به اینکه به گفتمان رئیس‌جمهور باور دارد، تاکید کرد: از همه ایرانیان میهن پرست و توسعه‌خواه تقاضا دارم که بر پشتیبانی خود از رئیس‌جمهور بیفزایند و ایشان و دولتشان را تنها نگذارند.

شلیک سه موشک 500 کیلوگرمی به سوی کودکان پناه گرفته در مدرسه التابعین غزه، میانه صلح متزلزل قطری-مصری-آمریکایی هر نامی داشته باشد، صلح نیست و تهدید و تحدید اصلی این روند نه تهران که تل‌آویو است.

سخنگوی کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی گفت: عباس عراقچی وزیر پیشنهادی امورخارجه برای ارائه برنامه‌های خود در کمیسیون امنیت ملی حضور می‌یابد.

پس از معرفی 19وزیر معرفی شده از سوی رییس‌جمهور، جوی از بیم و امید در خصوص دورنمای آینده ساختار اجرایی شکل گرفت که لازم است ابعاد و زوایای گوناگون آن برای مردم تشریح شود.

هیچ کابینه ای در ایران، خالی از حضور عناصر غافلگیر کننده نبوده است. در دولت سید محمد خاتمی نیز وزرایی وجود داشتند که فاقد زبان و آرمان مشترک با کلیت کابینه بودند. در دولت های روحانی و شهید رئیسی نیز نمونه هایی از انتخاب های غافلگیر کننده حضور داشتند. آیا همان طور که حضور چنان عناصری در دولت های وقت، قابل تحمل بود می تواند در کابینه پزشکیان هم قابل تحمل باشد؟

اعلام اسامی 19 وزیر پیشنهادی دولت چهاردهم از سوی رئیس‌جمهور، واکنش‌های متفاوتی در میان شخصیت‌های سیاسی نسب به انتخاب‌‌های پزشکیان برانگیخته است.