بین الملل

افزایش فشار افکار عمومی بر اسرائیل و طولانی شدن جنگ غزه باعث شده است، آمریکایی‌ها با همراهی برخی کشورهای غربی به دنبال پیگیری طرح آتش‌بس در غزه باشند تا از این طریق بتوانند به نوعی فضای تنفسی برای اسرائیل ایجاد کنند.

یک رمزگشایی ساده از اظهارات رابرت مالی نشان می‌دهد که مخاطب سخنان او نه تهران و نه حتی سه کشور اروپایی، بلکه رژیم اشغالگر صهیونیستی و کابینه چند تکه و آسیب‌پذیر نتانیاهو است.

سکوتی کرکننده سلسله عصبی رژیم صهیونیستی را فراگرفته است؛ سکوتی که صدایش از موشک‌هایی که روی گنبد آهنین فرود می‌آید، از فریاد اعتراض اسرائیلی‌های خشمگین از بنیامین نتانیاهو و از صدای متحدانِ عصبانی تل‌آویو، بلندتر است. در بطن این سکوت سنگین، تنها نوای تیک‌تاکی شنیده می‌شود که روی یک بمب ساعتی چسبیده است. بمبی که کسی نمی‌داند روی چه زمانی تنظیم شده است، اما همه می‌دانند منفجر خواهد شد.

سیل عظیم جمعیت اردنی‌ها مقابل سفارت رژیم صهیونیستی در امان در حمایت از غزه و مقاومت

انجمن مطبوعاتی خارجی تاکید کرد که ممانعت رژیم صهیونیستی از حضور روزنامه‌نگاران مستقل در غزه، سوالاتی در رابطه با آنچه این رژیم نمی‌خواهد رسانه‌های بین‌المللی ببینند، ایجاد می‌کند.

بشار اسد تشدید حملات رژیم صهیونیستی علیه سوریه را نشانه جنون و بهم ریختگی شدید رژیم اسرائیل دانست و گفت: البته این جنایات کمکی به جبران شکست‌های این رژیم نخواهد کرد.

در حالی که رسانه‌های اسرائیلی برای فریب افکار عمومی این رژیم به انتشار اخبار ساختگی و دروغ از پیشرفت‌ مذاکرات صلح با فلسطینیان روایت‌هایی را منتشر می‌کنند، یک رهبر ارشد مقاومت فلسطین وجود هرگونه پیشرفت در این مذاکرات را رد کرد.

وزارت بهداشت فلسطین با صدور بیانیه ای از افزایش شمار شهدای جنگ علیه غزه خبر داد.

ایتمار بن گویر وزیر امنیت داخلی رژیم صهیونیستی تاکید کرد اگر نتانیاهو بخواهد جنگ را بدون حمله زمینی به رفح پایان دهد، دیگر نمی‌تواند نخست وزیر بماند.

هر روز 180 نفر از جمله 76 کودک در غزه به شهادت می‌رسد؛ هر روز 400 نفر در غزه مجروح می‌شوند و هر روز پنج کودک یک یا هر دو پای خود را از دست می‌دهد.