از نگاه دیگران

ورود زمینی اسرائیل به غزه می‌تواند شکست تاکتیکی تحقیرآمیزی برای اسرائیل به دنبال داشته باشد و به یک بحران استراتژیک اخلاقی و نظامی بلند مدت برای منجر شود. این موضوع می تواند اسرائیل را در غزه به دام بیندازد و ایالات متحده را وارد جنگ دیگری در خاورمیانه کند.

برای کسی که دوست دارد به پیروان خود آدرس‌های آتشین بدهد و این کار را به طور منظم انجام می‌دهد، سکوت دبیرکل حزب‌الله لبنان قابل توجه است و تنها یک معنی می‌تواند داشته باشد.

گروه بین‌المللی بحران در تاسیس و اداره ابتکار کارشناسان ایران نقشی نداشت اما از حمله به همکارانش دفاع می‌کند. «ابتکار کارشناسان ایران» یک محفل نیابتی ایران نبود بلکه یک شبکه باز از تحلیل‌گران غربی بود.

سیاست آمریکا نیز نقشی در تشدید کنونی داشته است. دولت بایدن سرگرم اجرای زنجیره‌ای از تفاهمات با تهران بوده تا پرونده ایران را در آستانه کارزار انتخاباتی جو بایدن از روی میز او برکنار نگه دارد.

با یک نزاع تازه در خاورمیانه، انتظارات ژئوپولیتیک جهانی برای این منطقه رو به وخامت می‌گذارد.

در حالی که در نگاه بیشتر ناظران، بریکس یک گروه‌ ناهمگون از کشورها را شکل می‌دهد، همگی دارای برنامه‌های فضایی و بلندپروازی‌‌هایی در این زمینه هستند. این عامل را نمی توان نادیده گرفت، هرچند توسعه اخیر بریکس بیشتر به عنوان یک اقدام اساساً نمادین دیده می‌شود.

وضعیت داخلی آمریکا، امروز فاصله زیادی با یک شرایط به سامان دارد؛ مردم آمریکا به نگاه به درون گرایش دارند؛ کنگره به ورطه نزاع، بی‌نزاکتی و حاشیه‌سازی افتاده و رؤسای‌جمهور، یا منکر نقش جهانی آمریکا هستند یا در تبیین این نقش، ضعیف عمل می‌کنند.

گرچه کریدور هند-خاورمیانه-اروپا (IMEC)، که در نشست اخیر گروه 20 (G20) معرفی شد، پتانسیل قابل‌توجهی برای کشورهای شرکت‌کننده دارد اما احتمالا با چندین چالش و مانع روبرو می شود که برای تضمین اجرای موفق و بهره‌برداری حداکثری از مزایای آن باید چاره شوند.