یادداشت

دنیس سیترونوویچ، رئیس سابق میز ایران در اطلاعات نظامی اسرائیل گفت: باید به انتظارات نادرست درباره عادی‌سازی روابط اسرائیل و عربستان پایان داد.

حضور کشورهای عربی در نشست ناتو، بیش از آنکه نشانه امنیت‌سازی باشد، بازتولید وابستگی به ساختار بحران‌ساز غرب است؛ مسیری که منطقه را از امنیت بومی دور کرده و بر دامنه تنش‌ها می‌افزاید.

سفر مارکو روبیو به هند تلاشی برای احیای اعتماد ازدست‌رفته واشنگتن و تنفس مصنوعی به ائتلاف رو به افول کواد است؛ در حالی‌که دهلی‌نو بیش از گذشته به ایران، روسیه و بریکس نزدیک می‌شود.

رسانه ملی در شرایط بحرانی باید بیش از هر زمان دیگری مراقب زبان، ادبیات، مجریان، کارشناسان، مهمانان و چارچوب‌های تحلیلی خود باشد. رسانه‌ای که خود را «ملی» می‌نامد، نمی‌تواند تنها بازتاب‌دهنده یک قرائت محدود سیاسی باشد؛ حتی اگر آن قرائت، خود را انقلابی‌تر از دیگران بداند.

افزایش تنش‌ها در مسیرهای انرژی و به‌ویژه تنگه هرمز، طبق این تحلیل، موجب رشد عدم‌قطعیت اقتصادی، فشار انرژی و کاهش سرمایه‌گذاری در اروپا شده است.

ایده دولت جنگی، حامل یک هشدار واقعی است: اینکه ایران وارد دوره‌ای شده که دیگر نمی‌توان آن را صرفاً با الگوهای عادی و روزمره حکمرانی اداره کرد. بحران‌های انباشته، فشارهای خارجی، آسیب‌پذیری زیرساختی و فرسایش اقتصادی، واقعیت‌هایی هستند که نیازمند بازاندیشی در ظرفیت دولت و نحوه اداره کشورند.

یک منبع آگاه نزدیک به تیم مذاکره‌کننده از تداوم برخی اختلاف کلیدی میان تهران و واشنگتن خبر داد و گفت با وجود عقب‌نشینی نسبی آمریکا از برخی مواضع اولیه، تا تعیین‌تکلیف پرونده هسته‌ای، پول‌های بلوکه‌شده و نحوه مدیریت تردد در تنگه هرمز، مذاکره‌ای انجام نخواهد شد.

دوگانه‌سازی «هسته‌ای یا تنگه هرمز» بخشی از جنگ ادراکی غرب علیه ایران است؛ راهبردی که با هدف تضعیف اقتدار ملی، حذف بازدارندگی و وادارسازی تهران به عقب‌نشینی طراحی شده است.

ایران امروز، بیش از همیشه به عقلانیت نیاز دارد؛ عقلانیتی که دین را نه ابزار کنترل، بلکه چراغی برای روشنگری ببیند؛ عقلانیتی که سنت را نه طرد کند و نه تقلید کورکورانه، بلکه آن را بازخوانی کند؛ عقلانیتی که گفت‌وگو را جایگزین نزاع کند. ملاصدرا، با میراث فلسفی خود، یکی از مهم‌ترین سرمایه‌های ما در این مسیر است.

ایجاد تنش از سوی آمریکا علیه ایران در خلیج فارس و آبراهه‌ کلیدی تنگه هرمز، صنعت خودروسازی جهان را به شدت تهدید می‌کند. بحرانی که باعث شده صنایع خودروسازی دنیا برای مقابله با این خطرات، سیاست‌هایی از جمله تعدیل نیرو و کاهش تولید در پیش بگیرند.