یادداشت

تولید جهانی اورانیوم در هفت دهه گذشته بازتابی از رقابت‌های سیاسی و امنیتی جهان بوده است؛ از اوج‌گیری آمریکا و شوروی تا نقش ایران در توسعه صلح‌آمیز انرژی هسته‌ای و سلطه قزاقستان در عصر جدید انرژی.

ترامپ در رقابت‌های مهمی که دموکرات‌ها به شدت در حال تبلیغ علیه او هستند، فعالیت انتخاباتی کمی انجام داده و حتی از برخی نامزدهای جمهوری‌خواه فاصله گرفته است و نسبت به انتخابات سه‌شنبه آینده هم بدبین به نظر می‌آید.

در پی ناکامی حملات آمریکا و اسرائیل به ایران، واشنگتن با بحران مشروعیت سیاست خارجی روبه‌رو شده است. ترامپ تلاش دارد شکست نظامی را به‌عنوان «پیروزی برای صلح» جلوه دهد، در حالی‌که ایران با واکنش بازدارنده، موازنه قدرت در منطقه را تغییر داده و راه گفت‌وگو را جایگزین جنگ کرده است.

در رقابت جهانی پروتئین سفید، ایالات متحده با تولید بیش از 20 میلیون تن گوشت مرغ در صدر قرار دارد و چین و برزیل در تعقیب آن‌اند. این صنعت، اکنون فراتر از یک تجارت، به شاخصی از اقتدار غذایی کشورها بدل شده است؛ جایی که ایران نیز با تولید 3 میلیون تن، سهمی درخور و رو به رشد دارد.

در میانه‌ چالش ها و مشکلات اقتصادی ناشی از تورم، شرکت‌های زیرساختی حوزه ارتباطات مانند اپراتورهای ارتباطی با مشکلات هزینه‌ای قابل توجهی مواجه شده‌اند. هزینه‌های عملیاتی این اپراتورها، به ویژه در حوزه انرژی و تعمیر و نگهداری تجهیزات، با رشد قابل توجهی داشته است.

در دنیای پیچیده اقتصاد جهانی امروز، گروه ویژه اقدام مالی (FATF) به‌عنوان یک نهاد بین‌الدولی برجسته، نقشی حیاتی در نظارت بر سیستم‌های مالی کشورها ایفا می‌کند. این سازمان که در سال1989 تاسیس شد، استانداردهایی برای مبارزه با پول‌شویی (AML)، تامین مالی تروریسم (CFT) و تامین مالی اشاعه سلاح‌های کشتار جمعی وضع کرده است.

در حالی‌که آمریکا با 471 میلیارد دلار سرمایه‌گذاری خصوصی در هوش مصنوعی پیشتاز جهان است، چین با رویکردی متفاوت و نرم‌افزاری در حال شکستن انحصار تراشه‌ای واشنگتن است.

آن‌گاه که رفتار سیاسی از رقابت به دشمنی می‌رسد، پای امر مهمی در میان است و اگر منشأ آن از اظهارات مقامات «روس و انگلیس» باشد، نشان از تلاش بیگانگان برای تسخیر آینده نظام و کشور دارد. آیا جریان اصلی فعالیت‌های سیاسی در ایران، دشمنی است یا رقابت؟

به بهانه سخنرانی در خصوص «تهران پس از جنگ» چند نکته قابل تامل را مرور کردم: این نخستین جنگی بود که نه از مرزهای کشور، بلکه از پایتخت شروع شد. در واقع، شاید بیش از 90درصد جنگ در تهران جریان داشت. جنگی که از مرز آغاز نشد، بلکه با تهاجم به مرکز کشور، جامعه و نهادها را غافلگیر کرد، به گونه‌ای که حتی نهادهای نظامی هم واکنش خود را به شکل تاخیری نشان دادند.

در چند روز اخیر، پس از سقوط شهر فاشر، مرکز ایالت دارفور سودان، عکس‌ها و ویدئوهایی حاکی از قتل‌عام‌ها، تجاوزها و کشتارهای وحشیانه توسط افراد وابسته به نیرویی موسوم به "واکنش سریع" به فرماندهی افسری به نام محمد حمدان دقلو معروف به حمیدتی منتشر شده است.