یادداشت

سفر وزیر خارجه فرانسه به غرب آسیا در پوشش گفت‌وگوهای دیپلماتیک، بار دیگر ماهیت دوگانه و ناسازنده سیاست پاریس را آشکار کرد؛ فرانسه در حالی مدعی ایجاد ثبات است که رفتارهایش از حمایت تروریسم تا پاداش به متجاوزان، آن را به عامل بی‌ثباتی و ابزار فشار غرب در منطقه بدل کرده است.

تصمیم کشورهای عمدتا اروپایی درباب محدودیت دسترسی افرادزیر15 سال به شبکه‌های اجتماعی را می‌توان نشانه وروددولت‌ها به مرحله‌ای جدیدازعقلانیت دیجیتال دانست؛ مرحله‌ای که درآن،«حق کودک برای رشدسالم»بر«حق پلتفرم برای جذب حداکثری توجه»اولویت می‌یابد.ایران نیز دیر یا زودناچاراست باتکیه بر تجربه جهانی واقتضائات بومی،به یک الگوی متوازن درحکمرانی فضای مجازی دست یابد.

عباس عراقچی بعد از مذاکرات، سه بار از یک واژه استفاده کرد: «خوب». در دیپلماسی، تکرار واژه‌ها تصادفی نیست. تعبیر «خوب» دقیقاً به چه معناست؟ در منطق راهبردی مذاکره، «خوب بودن» نه یک صفت اخلاقی، بلکه یک معیار کارکردی است. مذاکره خوب، مذاکره‌ای است که هزینه‌های راهبردی را کاهش دهد و مسیر تصمیم‌گیری آینده را بازتر کند؛ حتی اگر الزاماً به توافق فوری منجر نشود.

فرمان اجرایی ترامپ برای اعمال تعرفه بر کشورهای تعامل‌کننده با ایران، نشانه بازگشت واشنگتن به سیاست فرسایش متناوب و فشار ترکیبی اقتصادی–نظامی است؛ اقدامی که فراتر از یک واکنش ضدایرانی، بخشی از استراتژی کلان آمریکا برای برهم‌زدن زمین‌بازی نظم نوین جهانی است.

در شرایطی که اقتصاد ایران سال‌ها زیر فشار تحریم‌ها با مسیرهای پرهزینه و غیرشفاف مالی اداره شده، اتصال به سیستم پرداخت بین‌بانکی چین (CIPS) می‌تواند نقطه عطفی در بازیابی حاکمیت پولی و کاهش وابستگی به زیرساخت‌های غربی باشد.

داده‌های تجاری سال‌های 2023 تا 2025 نشان می‌دهد تأمین سوخت و نفت اسرائیل به‌شدت به کشورهای منطقه و قدرت‌های جهانی وابسته است؛ وابستگی‌ای که پیامدهای ژئوپلیتیکی مهمی دارد.

پس از مذاکرات مسقط، ترامپ و عراقچی هر دو از «خوب بودن» گفتگوها گفتند، اما هیچ‌کدام جزئیاتی منتشر نکردند. تمرکز مشترک بر موضوع هسته‌ای، سکوت درباره زمان دور بعدی و تفاوت در روایت‌سازی، نشان می‌دهد بازی اصلی هنوز در سطح سیگنال‌ها و مدیریت فضا جریان دارد، نه متن توافق.

دور تازه مذاکرات غیرمستقیم ایران و آمریکا با میانجی‌گری عمان در مسقط برگزار و با توافق بر ادامه گفتگوها پایان یافت. طرفین این دور را مقدماتی و قابل پیگیری توصیف کردند و قرار شد نتایج در پایتخت‌ها بررسی شود. فضای رسمی، محتاط و بدون اعلام پیشرفت مشخص بود

سفر دوره‌ای فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان، به عربستان، قطر و امارات نه نشانه‌ای از بازیگری فعال برلین، بلکه تلاشی شتاب‌زده برای جبران افول اقتصادی، فروش تسلیحات و ایفای نقش نیابتی در پروژه ایران‌هراسی و حمایت از رژیم صهیونیستی بود؛ سفری که بیش از دستاورد، رسوایی به همراه آورد.

همزمان با اعلام دور تازه گفت‌وگوهای ایران و آمریکا در مسقط، اروپا با صدور بیانیه‌های حمایتی تلاش می‌کند به صحنه‌ای بازگردد که سال‌هاست از آن حذف شده است؛ تلاشی التماس‌گونه برای بازیابی اعتباری که با بی‌تعهدی، تبعیت و سکوت در برابر جنایت‌ها سوخته است.