یادداشت

آنچه طی دو هفته اخیر در قالب اعتراضات و ناآرامی‌های اجتماعی در ایران ظاهر شد چه نسبتی با تصمیمات جدید ارزی و اقتصادی دولت داشته است؟ آیا همزمانی این اعتراضات با اصلاحات اقتصادی دولت، یک همزمانی اتفاقی بوده است یا نسبتی معنادار میان آنها وجود دارد؟ دکتر علی مروی، رئیس اندیشکده کسب‌وکار دانشگاه صنعتی شریف،در گفت‌وگو با «گذرگاه» به ابعاد این موضوع پرداخته است.

با حضور و حمایت مردم و تلاش مستمر نیروهای حافظ امنیت، شهرهای مختلف کشور. یکشنبه آرامی را پشت سر گذاشتند.

آنچه در فاز جدید از طراحی مشترک آمریکا و اسراییل دیده می‌شود به کلی متمایز از اقدامات سابق آنهاست. اکنون با رویدادی جدید، واقعاً و تماماً جدید مواجهیم. نقشه‌ای که اگر درصدد فهم دقیق اجزای آن برنیاییم، می‌تواند بار دیگر همه ما را اعم از مردم و مقامات و تحلیل گران و تصمیم گیران، غافلگیر کند و تلخی غافلگیری در جنگ ناجوانمردانه 12 روزه را تکرار کند.

برخی کارشناسان گفته‌اند که بودجه 1405، بیش از آنکه حامل یک «تصمیم روشن» درباره دارو باشد، بازتاب‌دهنده تعلیق و تردید است. نه حذف صریح ارز ترجیحی اعلام می‌شود، نه منابع کافی برای جبران آن پیش‌بینی شده است. نتیجه، سیاستی خاکستری است که بار مالی را به‌تدریج و بی‌سروصدا به مردم منتقل می‌کند.

در هفته‌های اخیر، فروش گیشه‌ها بیش از 70 درصد کاهش یافته و آمارها نشان می‌دهد که نسبت به سال گذشته بیش از 55 درصد افت مخاطب داشته‌ایم. این کاهش تنها پیامد اقتصادی ندارد؛ بلکه نشانه‌ای از محدود شدن دسترسی جامعه ایرانی به بازوهای قدرت نرم و ابزارهای فرهنگی است که می‌توانند نقش مهمی در تقویت تاب‌آوری اجتماعی و روانی مردم ایفا کنند.

در حالی‌که افکار عمومی جهان معطوف به تجاوزات آشکار آمریکا و استمرار نسل‌کشی در غزه است، واشنگتن در سکوت خبری به‌دنبال پیشبرد سازشی امنیتی ـ اقتصادی میان سوریه و رژیم صهیونیستی است؛ طرحی که نه صلح می‌آورد و نه ثبات، بلکه بازتولید بحران در غرب آسیاست.

ادعای دوباره آمریکا درباره تصرف گرینلند، نه صرفاً یک مناقشه جغرافیایی، بلکه نماد آشکار افول قدرت، استقلال و اعتبار راهبردی اروپاست؛ قاره‌ای که میان اعتراض لفظی، وابستگی امنیتی و ناتوانی عملی، در برابر یکجانبه‌گرایی واشنگتن گرفتار شده است.

صدوربیانیه‌های دلجویانه،اعلام مسئولیت‌پذیری و پذیرش احتمال خطا،نه‌تنهاازاقتدارنهادهای حاکمیتی نمی‌کاهد،بلکه آن رابازتعریف وتقویت می‌کند.اقتدار دردنیای امروز، بیش از آنکه به سکوت وانکار متکی باشد،برشفافیت،پاسخ‌گویی وتوان اقناع افکار عمومی استوار است.حاکمیتی که بتواندمردم رامتقاعدکندبه‌دنبال حقیقت، عدالت و اصلاح است،در مواجهه با بحران‌ها دست بالاراخواهدداشت.

ادعای تازه دونالد ترامپ درباره نزدیکی و همکاری با دلسی رودریگز، نه نشانه نفوذ آمریکا در ونزوئلا، بلکه تلاشی برای بازسازی روایتی شکست‌خورده است. این چرخش گفتمانی، بیش از آنکه قدرت‌ساز باشد، پرده‌ای رسانه‌ای برای پنهان‌سازی افول راهبرد تجاوز و یکجانبه‌گرایی واشنگتن است.

سه‌شنبه 16 دی‌ماه، بازار تهران روزی متفاوت را پشت سر گذاشت؛ روزی که به‌جای همهمه خریداران و صدای چانه‌زنی، سکوت کرکره‌های پایین‌کشیده روایتگر نگرانی کسبه از بی‌ثباتی قیمت ارز و آینده اقتصاد بود.بازار در مکث؛ وقتی نبض تجارت تهران کند شد