یادداشت

تخلیه پایگاه عین‌الاسد توسط نیروهای آمریکایی، برخلاف ادعاهای غربی مبنی بر تنش‌زدایی داوطلبانه، اقدامی اجباری و ناشی از مطالبات عراق و اقتدار دفاعی ایران است که ضعف ساختاری واشنگتن را آشکار می‌سازد.

پس از شکست دشمن در جنگ 12 روزه و ناکام ماندن پروژه براندازی از طریق اغتشاشات داخلی، سناریوی جدیدی با عنوان فرسایش تدریجی می تواند در دستور کار دشمن قرار گیرد. هدف این سناریو شکستن اقتدار نظام و وادار سازی حکومت به تسلیم است.

اختصاص بودجه 2.7 میلیارد دلاری آمریکا برای افزایش غنی‌سازی، علاوه بر آشکارسازی طراحی این کشور برای «آپارتاید علمی» و انحصارگرایی، تهدیدی جدی علیه امنیت جهانی و آزمونی برای نهادهای بین‌المللی محسوب می‌شود.

اعلام آغاز فاز دوم آتش‌بس غزه توسط آمریکا با معرفی «شورای صلح ترامپ» برای اداره غزه، در حالی صورت می‌گیرد که فاز اول با تداوم نسل‌کشی و ناکامی در امدادرسانی همراه بوده است.

تقابل اروپا با آمریکا بر سر گرینلند، نمایش قدرت توخالی است. فشارهای تعرفه‌ای و تهدید نظامی اروپا، پوششی برای وابستگی عمیق اقتصادی و سیاسی است. ناتو در قطب شمال، بازوی واشنگتن است، نه سپر اروپا؛ این تحرکات تلاشی برای انحراف افکار عمومی از شکست‌های پی‌درپی ترامپ و زمینه‌سازی برای ماجراجویی‌های جدید با ریسک‌های بین‌المللی است.

رزمایش دریایی بریکس پلاس گامی قوی از سوی حامیان نظم نوین چند جانبه گرایی است که می‌تواند ظرفیت‌های نوینی را برای صلح و امنیت جهانی در مقابله با تهدیدات روزافزون آمریکا علیه امنیت و صلح جهانی ایجاد کند.

درعصری که فضای مجازی به یکی ازقدرتمندترین ابزارهای سیاسی واجتماعی تبدیل شده،روایت‌ها ازتحولات مختلف دیگرصرفادرخیابان‌ها یااتاق‌های فکربرنامه‌ریزی انجام نمی‌شود، بلکه به‌صورت فزاینده در فضای دیجیتال اجرا می‌شود. این روایت‌ها در عرصه تحولات سیاسی وامنیتی توسط عواملی هدایت می‌شوندکه به دنبال تغییرمعنای کنش های اجتماعی وتبدیل آن‌هابه چارچوب‌‌های سیاسی خاص هستند.

با کنترل فیزیکی ناآرامی‌های اخیر و فروکش کردن اغتشاشات خیابانی، اکنون مرحلۀ مهم‌تری آغاز شده است: شناسایی رویکردها و سیاستهایی که بستر ساز سوء استفاده دشمن شد و خنثی‌سازی عوامل خارجی و داخلی که در پشت صحنه این فشارها نقش داشتند.

رفتار ترامپ در قبال ایران طی روزهای اخیر از الگوی دستاوردهای کم‌ریسک و سریع‌الحصول پیروی می‌کند. از حمایت شدید و تهدید به حمله نظامی به ایران تا فروکش کردن این رجزخوانی‌ها پس از حضور مردم و تسلط نیروهای حافظ امنیت بر اوضاع، رفتاری سینوسی تلقی می‌شود.

در شرایطی که رسانه‌ها، باید از امن‌ترین مکان‌ها در خلال بحران‌ها باشند، فردی خیالاتی و خام‌اندیش با صراحتی شرم‌آور فرمان تخریب و هجمه به نهاد رسانه را صادر می‌کند. رضا پهلوی وقتی اعلام می‌کند رسانه‌های رسمی ایران، «هدف مشروع»اند، به این معناست که اوباش مسلح و تروریستهای رسانه ای که از مال و جان صغیر و کبیر نمی‌گذرند، این بار سراغ اهالی رسانه و خبر بروند.