یادداشت

پس از انتخاب آیت الله سید مجتبی خامنه ای به رهبری انقلاب اسلامی از سوی مجلس خبرگان گروه های سیاسی و نظامی و مسئولان کشوری و لشگری همراه با مسئولان دیگر کشورها با ارسال پیام و صدور بیانیه با تبریک این انتخاب شایسته و بیعت با امام امت بر ادامه راه رهبر شهید انقلاب تاکید کردند.

نتانیاهو از ادبیات به ظاهر نجات‌بخش برای مشروع کردن جنایت بهره می‌برد. هر بار که موشکی بر سر مردم غیرنظامی می‌افتد، او آن را «گامی برای آزادی» می‌نامد. این همان دستورالعمل قدیمی امپراتوری‌های متجاوز است: خون بریز و با لبخند بگو برای آزادی بود.

تناقض درمواضع مقامات آمریکایی درباره عبورنفتکش‌ها ازتنگه هرمز وتکذیب‌های پیاپی کاخ سفید ورسانه‌های غربی،نشانه‌ای ازآشفتگی عملیاتی وروانی واشنگتن دربرابر واقعیت ژئوپلیتیکی خلیج فارس و تسلط مطلق ایران بر این آبراه است. در حالی که ایران بر موقعیت راهبردی خوددراین گذرگاه حیاتی تأکیددارد،روایت‌سازی رسانه‌ای آمریکا بیش ازهرزمان دیگر بابحران اعتبارروبه‌رو شده است.

پس از آغاز حمله آمریکا و اسرائیل به ایران در9 اسفند 1404، آلمان تلاش کرد خودرا بازیگری بی‌طرف نشان دهد.اما تقدیردونالدترامپ از برلین، این روایت رازیر سؤال برد.اکنون وبا آشکار شدن قدرت دفاعی و انسجام سیاسی ایران، مقامات آلمانی با ادبیاتی محتاطانه‌تر از ثبات ایران سخن می‌گویند؛ چرخشی که بیش ازهر چیز بازتاب اصلاح محاسبات این کشوردربرابرواقعیت‌های میدان است.

تهدیدهای جدید ترامپ علیه مردم و تمدن ایران، تفاوت چندانی با تروریسم دولتی ندارند. هر گفتاری که حذف فیزیکی یا فرهنگی یک ملت را وعده می‌دهد، در مرز تروریسم دولتی حرکت می‌کند. هر دولتی اگر از زبان حذف بهره گیرد، در واقع ستون‌های خودساخته‌ی نظم جهانی را تخریب می‌کنند. در عین حال، تهدید نابودساز، تلاشی برای پنهان کردن ضعف گوینده در پشت نمایش خشونت زبانی است.

کاخ گلستان و چهل‌ستون، فقط روایت گذشته نیستند، بلکه سند استمرار تاریخی تمدنی‌اند و دشمن با خسارت به این مواریث به دنبال لطمه به پیشینه فرهنگی ایران است. میراث فرهنگی، نقشه‌راه بازسازی معنا در جهان پس از بحران است.

بررسی تحولات میدانی در 10 روز سپری شده از آغاز جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران، نشان می دهد در سه فاز اصلی جنگ شامل  نظامی، فشار بر زیرساخت‌ها و جنگ فرسایشی، دشمن با چالش‌های جدی راهبردی برای تحقق اهداف مواجه خواهد بود.

طرح سناریوهایی مانند تغییر مرزهای ایران از سوی فردی مثل دونالد ترامپ شاید در فضای سیاسی یا تبلیغاتی برای برخی متوهمان ساده‌انگار جذاب به نظر برسد، اما در واقعیت ژئوپلیتیکی منطقه، چنین ایده‌هایی بیشتر به جعبه پاندورایی شباهت دارند که گشودن آن می‌تواند پیامدهایی بسیار فراتر از کنترل هر بازیگری به همراه داشته باشد.

انتخاب و معرفی سومین رهبر جمهوری اسلامی ایران صرفاً یک تغییر در رأس ساختار سیاسی نیست؛ بلکه رویدادی حقوقی، امنیتی و تمدنی است که در دل سازوکار قانونی نظام شکل می‌گیرد. عبور از این مرحله، آزمونی برای انسجام ملی، استقلال سیاسی و استمرار گفتمان مقاومت در برابر فشارهای خارجی است.

با انتخاب اعضای مجلس خبرگان رهبری آیت الله سید مجتبی خامنه‌ای به‌عنوان رهبر جمهوری اسلامی تعیین شد.