یادداشت

مسیر تحصیلی وحرفه‌ای استادزنده‌یاد کامران فانی، روایت عبور از«دانستن برای خود» به «دانستن برای دیگران» است.بریدن از پزشکی و روی‌آوردن به ادبیات فارسی، کتابداری ودانشنامه‌نگاری، نشان از ترجیح نقش میانجی فرهنگ برنقش‌های پرزرق‌وبرق‌تر دارد.اونه صرفاً نویسنده بود،نه فقط مترجم ونه تنها فرهنگنامه‌نویس. حلقه واسطی بود میان فرهنگ، آگاهی، تاریخ، حافظه وانسان ایرانی.

تصویب بودجه 900.6 میلیارد دلاری دفاعی آمریکا، پرده از ساختاری برمی‌دارد که در آن اولویت اصلی نه رفاه مردم آمریکا بلکه تداوم جنگ، فروش تسلیحات و گسترش نفوذ نظامی است. این اقدام، ادعاهای صلح‌طلبانه آمریکا را بی‌اعتبار کرده و لزوم شکل‌گیری اجماع جهانی علیه نظامی‌گری واشنگتن را برجسته می‌کند.

تصمیم اخیر درباره افزایش قیمت بنزین از کارت‌های جایگاه، شاید فی‌نفسه یک سیاست بزرگ نباشد اما پیامی بزرگ دارد: دولت پس از سال‌ها از بن‌بست تصمیم‌گیری در موضوع سوخت بیرون آمده و به تعبیری، تابوی قیمت بنزین را شکسته است. این خروجِ از تردید و بی‌تصمیمی، خود اقدامی مهم است.

در پنج‌ماهه نخست 1404، تصویر واقعی توان تسهیلات‌دهی بانک‌ها روشن شد؛ جایی که پنج بانک بزرگ با تصاحب 55 درصد کل و کناررفتن بانک‌های ناسالم، نقش اصلی خلق نقدینگی را برعهده گرفتند.

گزارش تازه از سهم بودجه نظامی در اقتصاد 60 کشور جهان نشان می‌دهد اولویت‌های دفاعی به شکل چشمگیری نابرابر است؛ از اوکراینِ جنگ‌زده با 34.5٪ تا ایرلند با تنها 0.2٪.

بعد از مدت‌ها انتظار، قرعه ایران در جام جهانی 2026 مشخص شد. تیم ملی ایران که از منطقه آسیا، صعود به نسبت زودهنگامی به جام جهانی داشت، روزهای زیادتری را منتظر ماند تا تکلیف رقبای مرحله گروهی‌اش مشخص شود. ایران در مراسمی که در واشنگتن برگزار شد، با ایستادن در گروهG با بلژیک، مصر و نیوزلند هم‌گروه شد.

از آمریکا 1994 با 5/‌0 میلیارد دلار تا قطر 2022 با 220 میلیارد دلار؛ جام جهانی از یک رویداد ورزشی به پروژه‌ای سیاسی، اقتصادی و برندینگ ملی تبدیل شده است.

سفر دکتر مسعود پزشکیان به قزاقستان و ترکمنستان نمادی از تداوم راهبرد همسایگی در سیاست خارجی ایران است؛ راهبردی که بر توسعه همکاری‌های اقتصادی، تکمیل کریدورهای ترانزیتی، مقابله با مداخله‌گری‌های فرامنطقه‌ای و شکل‌دهی به امنیت بومی مشترک در آسیای مرکزی و قفقاز استوار شده است.

سخنان تحقیرآمیز ترامپ و مفاد سند امنیت ملی آمریکا پرده از واقعیتی عریان برداشت؛ متحدی که در ظاهر شریک راهبردی است اما در عمل رابطه‌ای ارباب–رعیتی تحمیل می‌کند. اروپا امروز در نقطه‌ای ایستاده که باید میان ادامه وابستگی و بازتعریف استقلال خویش یکی را برگزینَد؛ انتخابی که آینده نظم جهانی را تعیین می‌کند.

روز جهانی حقوق بشر یادآور این واقعیت است که جهان هنوز با رؤیایی ناتمام زندگی می‌کند؛رؤیای برخورداری همه انسان‌ها از کرامت و امنیت.از پاریس 1948 تا غزه امروز،مسیر تحقق این رؤیا نه‌تنها کامل نشده، بلکه در بسیاری مناطق به عقب بازگشته است.جامعه جهانی باید وارد مرحله «اصلاح» شود: بازنگری اعلامیه،ایجاد ابزارها و مقررات جدید و الزام‌آور متناسب با واقعیت‌های امروز.