یادداشت

اقدام یک‌جانبه ترامپ در ربایش مادورو، رئیس جمهور ونزوئلا، به بدعت خطرناک در سیاست بین‌الملل بدل شد و افول جایگاه اروپا را در عرصه جهانی آشکار ساخت. سکوت و مواضع منفعلانه اتحادیه اروپا، اعتبار ادعایی این قاره را در صلح و امنیت جهانی تضعیف کرده است.

یافته‌های مطالعات اجتماعی آن است که زمان در مدیریت اعتراض نقشی حیاتی دارد. هرگونه تأخیر در شنیدن مطالبات، هزینه گفت‌وگو را بالا می‌برد و بازیگران رادیکال را به صحنه دعوت می‌کند. اعتراض‌هایی که می‌توانستند با گفت‌وگوی سریع مهار شوند، در اثر بی‌توجهی، به سمت خشونت، تخریب و قطبی‌شدن حرکت می‌کنند.

سال 2025 با صدها حمله هوایی و پهپادی آمریکا در 7 کشور و سه قاره، پرده از واقعیتی برداشت که واشنگتن سال‌ها انکار می‌کرد: جنگ، همچنان زبان اصلی سیاست خارجی آمریکاست.

ماه‌ها قدرت‌نمایی نظامی، اتهام‌زنی قضایی، توقیف نفتکش‌ها و عملیات روانی آمریکا علیه ونزوئلا، در نهایت به حمله نظامی و ربایش مادورو انجامید؛ اما واکنش ساختار قدرت در کاراکاس نشان داد که برخلاف روایت ترامپ، نه تسلیمی رخ داده و نه تغییری واقعی در معادله قدرت ایجاد شده است.

ابلاغ و آغاز اجرای طرح کالابرگ الکترونیک را می‌توان یکی از مهم‌ترین و در عین حال شجاعانه‌ترین تصمیمات اقتصادی–اجتماعی دولت در سال‌های اخیر دانست؛ تصمیمی که اگر درست طراحی، دقیق اجرا و به‌موقع اصلاح شود، می‌تواند همزمان سه مسئله مزمن اقتصاد ایران را هدف بگیرد: امنیت غذایی، عدالت در توزیع یارانه و مهار رانت‌های ساختاری.

کمیسیون تلفیق بودجه با تصویب افزایش پلکانی معکوس حقوق‌ها در سال 1405، مسیر جدیدی برای ترمیم معیشت حداقل‌بگیران و کاهش شکاف دریافتی میان حقوق‌ها ترسیم کرده است.

پس از حمله نظامی آمریکا به ونزوئلا و تحولات اخیر در ابن کشور و هم‌زمان با اظهارات تهدیدآمیز دونالد ترامپ درباره نحوه مواجهه ایران با اعتراضات اجتماعی، این پرسش جدی مطرح شده است که آیا تهران می‌تواند هدف بعدی ماجراجویی‌های واشنگتن باشد یا آنچه در جریان است، بخشی از یک جنگ ترکیبی و فشار چندلایه است.

نظرسنجی تازه اسرائیل نشان می‌دهد بن‌بست سیاسی ادامه دارد و نه ائتلاف نتانیاهو و نه مخالفان توان تشکیل دولت را ندارند، تهدیدی برای ثبات منطقه‌ای.

تجاوز نظامی آمریکا به ونزوئلا در آغاز سال میلادی، هم‌زمان با ادعاهای صلح‌طلبانه واشنگتن، نشانه ورود این کشور به فاز جدیدی از جنگ سخت و ادراکی است؛ اقدامی که نه از موضع قدرت، بلکه محصول شکست‌های راهبردی و سکوت جهانی در برابر قانون‌شکنی‌های پیشین آمریکاست.

تهدید دونالد ترامپ به «نجات معترضان» در ایران، در حالی مطرح می‌شود که کارنامه آمریکا از کودتا و جنگ تا تحریم و مداخله، روایت متفاوتی از این ادعای به اصطلاح انسان‌دوستانه ارائه می‌دهد.