یادداشت

انتشار داده‌های تازهٔ نظرسنجی‌ مؤسسهٔ YouGov برای شبکهٔ CBS بار دیگر یکی از مهم‌ترین واقعیت‌های اجتماعی امروز آمریکا را برجسته کرده است: شکاف عمیق در برداشت شهروندان از مسائل بین‌المللی، بسته به تعلق حزبی آن‌ها.

تحرکات اخیر در شورای امنیت و پیرامون تنگه هرمز، نشانه‌ای از ورود بحران غرب آسیا به مرحله‌ای تازه است؛ مرحله‌ای که در آن تلاش برای مشروع‌سازی مداخله نظامی، با روایت‌سازی سیاسی و تغییر موازنه‌های قدرت درهم آمیخته است.

خبرهای موثق حاکی است مهمترین نگرانی فعلی ترامپ اختلافات شدید در سطح فرماندهان عالی ارتش و احتمال درز واقعیتهای فاجعه بار عملیات شکست خورده اخیر ارتش این کشور در جنوب ،اصفهان طبس 2 است. هیچ توییتی نمی تواند او را از این رسوایی نجات دهد.

رفتارهای متناقض و غیرقابل پیش‌بینی ترامپ در جریان جنگ رمضان، از ادعاهای پیروزی سریع تا تغییر مداوم اهداف، تصویری از بی‌ثباتی راهبردی ارائه کرده که نه‌تنها مسئولیت‌پذیری او را تضعیف نمی‌کند بلکه ضرورت واکنش ایران و جامعه جهانی را برجسته‌تر می‌سازد.

با توجه به اینکه متون حقوق بین الملل و حتی قواعد پذیرفته شده سازمان ملل، حمله به مکان هایی مثل پل و نیروگاه را از جنایات جنگی به شمار می‌آورند، کشورهای دور و نزدیک ایران که تسهیل‌کننده حمله احتمالی ترامپ به کشورمان باشند، به لحاظ حقوقی از همدستان و شرکای این جنایت به شمار می‌آیند و باید به اندازه شخص مهاجم، پاسخگوی حقوق بین الملل باشند.

بدنبال اعلام خبر صدور مجوز از سوی ایران برای عبور شناورهای عراقی از تنگه هرمز برخی رسانه های آمریکایی با استناد به این خبر و جریان سازی جعلی تلاش کردند که بر رشد لجام گسیخته قیمت نفت تاثیر بگذارند .

تحولات اخیر در تنگه هرمز و بازار انرژی نشان می‌دهد فشارهای ژئوپلیتیکی علیه ایران به بازتعریف نظم جهانی منجر شده است. بازگشت هند به نفت ایران، چرخش اروپا و افزایش نقش روسیه نشانه افول راهبردهای آمریکا و شکل‌گیری معادلات جدید انرژی است.

سفر جورجیا ملونی به عربستان، قطر و امارات تلاشی برای تامین انرژی است، اما در عمق خود بازتابی از بحران‌سازی ایالات متحده آمریکا، تغییر موازنه در تنگه هرمز و ضرورت پذیرش نقش ایران در نظم جدید منطقه‌ای است.

افزایش چشمگیر بودجه نظامی آمریکا در لایحه 2027 هم‌زمان با کاهش گسترده خدمات اجتماعی، تصویری از اولویت‌بندی امنیت سخت‌افزاری بر رفاه عمومی ارائه می‌دهد که پیامدهای اقتصادی، اجتماعی و سیاسی آن در داخل و خارج از آمریکا قابل توجه است.

در دنیای امروز، سیاست خارجی صرفاً مجموعه‌ای از اقدامات نیست، بلکه رقابتی بر سر روایت‌ها نیز هست. یادداشت ظریف، به‌عنوان متنی که در یک رسانه بین‌المللی منتشر شده، ناگزیر در این میدان روایی نیز معنا پیدا می‌کند. پرسش اینجاست که آیا این روایت، به تقویت موقعیت چانه‌زنی ایران کمک می‌کند یا می‌تواند به بازتولید برخی کلیشه‌های رایج در نگاه غربی بینجامد.