یادداشت

نشست اخیر شورای حقوق بشر سازمان ملل درباره ایران، بیش از آنکه تلاشی حقوق‌بشری باشد، به صحنه‌ای برای بازتولید فشار سیاسی، سفیدسازی تروریسم و پوشاندن سرخوردگی‌های راهبردی غرب تبدیل شد؛ رفتاری که مشروعیت این نهاد را با پرسش‌های جدی مواجه کرده است.

امام سجاد (ع)، در دوران سخت حاکمیت بنی‌امیه، با روش‌های فرهنگی و تربیتی، مسیر هدایت جامعه را ادامه داد. آثار ماندگارشان، از جمله صحیفه سجادیه و رساله حقوق، نه تنها گنجینه‌های معارف اسلامی هستند، بلکه بنیان‌گذار تمدن اسلامی را نیز به همراه دارند.

مراسم امضای منشور موسوم به «شورای صلح ترامپ» در داووس با مشارکت اندک کشورها نه‌تنها نشانه شکست اجماع‌سازی واشینگتن بلکه نماد افول نفوذ جهانی آمریکاست. آنچه ترامپ رؤیای نظم نوین می‌خواند، پیش از تحقق، در داووس فرو ریخت.

استراتژی دفاع ملی 2026 آمریکا که اخیرا منتشر شده با ادعای «ضعیف‌تر شدن ایران»، بار دیگر شکاف میان روایت‌سازی واشنگتن و واقعیت‌های میدانی را آشکار کرده است؛ برآوردهایی که نادیده گرفتن آن‌ها از ظرفیت‌های واقعی ایران، می‌تواند منشأ تصمیمات پرریسک و پیامدهای مهارنشدنی شود.

حضور ولودیمیر زلنسکی در داووس، بیش از آنکه نشانی از دیپلماسی باشد، صحنه‌ای از تقلای سیاسی برای بقا بود؛ تقلایی آمیخته با فرافکنی، بهره‌برداری احساسی و تلاش برای پنهان‌سازی فساد، در جهانی که نشانه‌های خستگی از این نمایش پرهزینه را آشکارا بروز داده است.

افزایش تحرکات نظامی آمریکا در خلیج فارس هم‌زمان با فعال‌سازی پرونده حقوق‌بشری ایران در شورای حقوق بشر، نشانه ورود تقابل با تهران به مرحله‌ای تازه است؛ مرحله‌ای که در آن تهدید نظامی، جنگ روانی و روایت‌سازی بین‌المللی به‌صورت هماهنگ عمل می‌کنند.

میلاد حضرت عباس (ع) و روز جانباز، فرصتی است برای گرامی‌داشت وفاداری و فداکاری کسانی که با تأسی به مکتب عاشورا جان خود را فدای عزت و امنیت کشور کردند. حضرت عباس (ع) نماد ایثار و شجاعت است.

مکتب اخلاقی امام حسین(ع) مکتبی است؛ که با تأکید بر تواضع، آزادگی، صداقت و رضای الهی، بنیان اخلاق فردی و اجتماعی را تبیین می‌کند. سخنان حکیمانه آن حضرت، نسخه‌ای ماندگار برای تزکیه روح و اصلاح رفتار در همه زمان‌هاست.

طرح ادعای ترور از سوی ترامپ، همزمان با افول محبوبیت داخلی و شکست در اجماع‌سازی جهانی، بیش از آنکه ناشی از تهدید واقعی باشد، ابزاری برای بازتولید گفتمان تهدید، مظلوم‌نمایی سیاسی و توجیه فشارهای یک‌جانبه علیه ایران و سایر بازیگران مستقل است.

اروپا امروز قربانی سیاست‌هایی است که خود بنا نهاده است. همراهی چند دهه‌ای با واشنگتن، نقض معاهدات جهانی و معیارهای دوگانه در قبال اصول بین‌الملل، حقارتی را رقم زده که اکنون چون بومرنگ به سوی خود بازگشته و استقلال سیاسی و حیثیت بین‌المللی‌اش را تهدید می‌کند.