یادداشت

با کنترل فیزیکی ناآرامی‌های اخیر و فروکش کردن اغتشاشات خیابانی، اکنون مرحلۀ مهم‌تری آغاز شده است: شناسایی رویکردها و سیاستهایی که بستر ساز سوء استفاده دشمن شد و خنثی‌سازی عوامل خارجی و داخلی که در پشت صحنه این فشارها نقش داشتند.

رفتار ترامپ در قبال ایران طی روزهای اخیر از الگوی دستاوردهای کم‌ریسک و سریع‌الحصول پیروی می‌کند. از حمایت شدید و تهدید به حمله نظامی به ایران تا فروکش کردن این رجزخوانی‌ها پس از حضور مردم و تسلط نیروهای حافظ امنیت بر اوضاع، رفتاری سینوسی تلقی می‌شود.

در شرایطی که رسانه‌ها، باید از امن‌ترین مکان‌ها در خلال بحران‌ها باشند، فردی خیالاتی و خام‌اندیش با صراحتی شرم‌آور فرمان تخریب و هجمه به نهاد رسانه را صادر می‌کند. رضا پهلوی وقتی اعلام می‌کند رسانه‌های رسمی ایران، «هدف مشروع»اند، به این معناست که اوباش مسلح و تروریستهای رسانه ای که از مال و جان صغیر و کبیر نمی‌گذرند، این بار سراغ اهالی رسانه و خبر بروند.

بایددرفهم منطق ومعنای تجمع ملی روزدوشنبه،نهایت دقت وواقع‌نگری رابه کارببندیم تامبادادرورطه تفاسیریکسویه وناموجه سقوط کنیم.درفاصله کوتاهی ازاین رخداد بزرگ،اکنون بعضاً شاهدروایت‌هایی هستیم که تفسیری سخت‌گیرانه و تنگ‌نظرانه از آن عرضه می‌کنند. این روایت‌هاخوش دارندتجمع22دی‌ماه راچیزی سیاست‌زده وجناحی و قطبی‌شده معرفی کنند؛روایتی که فقط بخشی ازمردم رادربرمیگیرد.

آنچه طی دو هفته اخیر در قالب اعتراضات و ناآرامی‌های اجتماعی در ایران ظاهر شد چه نسبتی با تصمیمات جدید ارزی و اقتصادی دولت داشته است؟ آیا همزمانی این اعتراضات با اصلاحات اقتصادی دولت، یک همزمانی اتفاقی بوده است یا نسبتی معنادار میان آنها وجود دارد؟ دکتر علی مروی، رئیس اندیشکده کسب‌وکار دانشگاه صنعتی شریف،در گفت‌وگو با «گذرگاه» به ابعاد این موضوع پرداخته است.

با حضور و حمایت مردم و تلاش مستمر نیروهای حافظ امنیت، شهرهای مختلف کشور. یکشنبه آرامی را پشت سر گذاشتند.

آنچه در فاز جدید از طراحی مشترک آمریکا و اسراییل دیده می‌شود به کلی متمایز از اقدامات سابق آنهاست. اکنون با رویدادی جدید، واقعاً و تماماً جدید مواجهیم. نقشه‌ای که اگر درصدد فهم دقیق اجزای آن برنیاییم، می‌تواند بار دیگر همه ما را اعم از مردم و مقامات و تحلیل گران و تصمیم گیران، غافلگیر کند و تلخی غافلگیری در جنگ ناجوانمردانه 12 روزه را تکرار کند.

برخی کارشناسان گفته‌اند که بودجه 1405، بیش از آنکه حامل یک «تصمیم روشن» درباره دارو باشد، بازتاب‌دهنده تعلیق و تردید است. نه حذف صریح ارز ترجیحی اعلام می‌شود، نه منابع کافی برای جبران آن پیش‌بینی شده است. نتیجه، سیاستی خاکستری است که بار مالی را به‌تدریج و بی‌سروصدا به مردم منتقل می‌کند.

در هفته‌های اخیر، فروش گیشه‌ها بیش از 70 درصد کاهش یافته و آمارها نشان می‌دهد که نسبت به سال گذشته بیش از 55 درصد افت مخاطب داشته‌ایم. این کاهش تنها پیامد اقتصادی ندارد؛ بلکه نشانه‌ای از محدود شدن دسترسی جامعه ایرانی به بازوهای قدرت نرم و ابزارهای فرهنگی است که می‌توانند نقش مهمی در تقویت تاب‌آوری اجتماعی و روانی مردم ایفا کنند.

در حالی‌که افکار عمومی جهان معطوف به تجاوزات آشکار آمریکا و استمرار نسل‌کشی در غزه است، واشنگتن در سکوت خبری به‌دنبال پیشبرد سازشی امنیتی ـ اقتصادی میان سوریه و رژیم صهیونیستی است؛ طرحی که نه صلح می‌آورد و نه ثبات، بلکه بازتولید بحران در غرب آسیاست.