یادداشت

تهدیدهای جدید ترامپ علیه مردم و تمدن ایران، تفاوت چندانی با تروریسم دولتی ندارند. هر گفتاری که حذف فیزیکی یا فرهنگی یک ملت را وعده می‌دهد، در مرز تروریسم دولتی حرکت می‌کند. هر دولتی اگر از زبان حذف بهره گیرد، در واقع ستون‌های خودساخته‌ی نظم جهانی را تخریب می‌کنند. در عین حال، تهدید نابودساز، تلاشی برای پنهان کردن ضعف گوینده در پشت نمایش خشونت زبانی است.

کاخ گلستان و چهل‌ستون، فقط روایت گذشته نیستند، بلکه سند استمرار تاریخی تمدنی‌اند و دشمن با خسارت به این مواریث به دنبال لطمه به پیشینه فرهنگی ایران است. میراث فرهنگی، نقشه‌راه بازسازی معنا در جهان پس از بحران است.

بررسی تحولات میدانی در 10 روز سپری شده از آغاز جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران، نشان می دهد در سه فاز اصلی جنگ شامل  نظامی، فشار بر زیرساخت‌ها و جنگ فرسایشی، دشمن با چالش‌های جدی راهبردی برای تحقق اهداف مواجه خواهد بود.

طرح سناریوهایی مانند تغییر مرزهای ایران از سوی فردی مثل دونالد ترامپ شاید در فضای سیاسی یا تبلیغاتی برای برخی متوهمان ساده‌انگار جذاب به نظر برسد، اما در واقعیت ژئوپلیتیکی منطقه، چنین ایده‌هایی بیشتر به جعبه پاندورایی شباهت دارند که گشودن آن می‌تواند پیامدهایی بسیار فراتر از کنترل هر بازیگری به همراه داشته باشد.

انتخاب و معرفی سومین رهبر جمهوری اسلامی ایران صرفاً یک تغییر در رأس ساختار سیاسی نیست؛ بلکه رویدادی حقوقی، امنیتی و تمدنی است که در دل سازوکار قانونی نظام شکل می‌گیرد. عبور از این مرحله، آزمونی برای انسجام ملی، استقلال سیاسی و استمرار گفتمان مقاومت در برابر فشارهای خارجی است.

با انتخاب اعضای مجلس خبرگان رهبری آیت الله سید مجتبی خامنه‌ای به‌عنوان رهبر جمهوری اسلامی تعیین شد.

تنگه هرمز همچنان یکی از مهم‌ترین گلوگاه‌های ژئوپلیتیکی انرژی در جهان به شمار می‌رود. بیش از یک پنجم از تجارت جهانی نفت از این مسیر عبور می‌کند و هرگونه تنش یا اختلال، مشابه آن چه که اکنون بدلیل جنگ افروزی آمریکا و رژیم صهیونیستی در منطقه بوقوع پیوسته ، می‌تواند بلافاصله بازارهای انرژی را تحت تأثیر قرار دهد.

در میانه تنش‌های ناشی از تجاوز آمریکا و رژیم صهیونیستی، بار دیگر سیاست همسایگی ایران در کانون توجه قرار گرفته است. تهران با تأکید بر احترام به حاکمیت کشورها و در عین حال قاطعیت در دفاع مشروع، نشان داده که هدفش تقابل با همسایگان نیست، بلکه مقابله با پایگاه‌های متجاوز و تقویت امنیت بومی منطقه است.

جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران تنها یک بحران نظامی نیست؛ نشانه‌های آشکار آن اکنون در بازارهای مالی، حمل‌ونقل هوایی، امنیت غذایی و قیمت انرژی در سراسر جهان دیده می‌شود. پرسش اصلی این است: آیا اقتصادهای وابسته خلیج فارس توان تاب‌آوری در برابر این شوک ژئوپلیتیکی را دارند؟

شش روز پس از آغاز جنگ، یکی از مهم ترین سئوالاتی که در محافل سیاسی و امنیتی مطرح می باشد، چشم‌انداز پایان درگیری‌هاست. ایران با انسجام ملی و مدیریت هوشمند مسیر انرژی، فشار جهانی بر دشمن ایجاد کرده است؛ توان موشکی و پهپادی تنها پشتیبان است و نه عامل اصلی تعیین‌کننده نتیجه جنگ.